Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Log inSign up
Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Blog
Job Board
Q3AS

© 2026 Aqora Quantum S.A.S.

TermsPrivacyLegal Notice

Rezonans wielofotonowy w układach trójpoziomowych

Michał Berent

Published Jun 1, 2012• 0 citations
OpenAlex

Related papers

Macierzowe techniki fizyki teoretycznej w telekomunikacji i innych realnych układach zbiorowych

Łukaszewski, Grzegorz

•Jan 1, 2012•0 citations

Fizyka układów trójciałowych w ultrazimnych gazach: teoria słabo związanych stanów kwantowych w układach silnie oddziałujących

Jacek Gȩbala

•Jan 1, 2026•0 citations

Jednofotonowy kwantowy grzebień częstotliwości

RYSZARD ROMANIUK

Przegląd Telekomunikacyjny + Wiadomości Telekomunikacyjne•Dec 29, 2023•0 citations

Multiphoton resonance in three-level systems

Michał Berent

Dwupoziomowy model układu kwantowego stanowi fundament współczesnej optyki kwantowej. Choć z powodzeniem stosowany w przypadku rezonansu jednofotonowego załamuje się jednak, gdy w grę wchodzą wzbudzenia wielofotonowe. Silne pola, potrzebne by w procesie wielofotonowym efektywnie obsadzać poziom wzbudzony, nieuchronnie prowadzą do znaczących przesunięć starkowskich poziomów, jak również do wypływania obsadzenia do dodatkowych stanów związanych i kontinuum. Wolna od tych niedogodności jest pewna klasa układów trójpoziomowych, w których para poziomów wzbudzonych jest całkowicie lub częściowo zdegenerowana. W układach tego typu obserwujemy znaczące wzmocnienie siły wielofotonowego sprzężenia oraz zredukowanie przesunięć starkowskich poziomów. Ponadto, efekty pochodzące od innych stanów związanych i kontinuum są nieistotne dla rozsądnie wybranych natężeń pól. Co ważne, pola te zapewniają osiągnięcie pełnej inwersji obsadzeń w procesie wielofotonowym. Do tej klasy układów trójpoziomowych należą np. parzystoładunkowe homojądrowe jony molekularne postaci A2 4+, gdzie w miejsce A należy podstawić tlen, azot lub jod. W pracy doktorskiej zbadano wielofotonowe wzbudzenia w trójpoziomowych układach molekularnych z poziomami w konfiguracji Λ lub Γ. Dla takich układów opracowano analityczne formalizmy matematyczne, które następnie z powodzeniem zastosowano do opisu ewolucji obsadzeń poziomów wzbudzonych oraz widm promieniowania rozproszonego. Stwierdzono dobrą jakość opracowanych formalizmów na drodze porównania wyników jakie one dają z wynikami czysto numerycznych rozwiązań. Dla układów trójpoziomowych w konfiguracji Λ obliczono koherentne i pełne widma rozpraszania. W szczególności, wskazano na istotne różnice między tymi widmami oraz wytłumaczono dramatyczne zmiany w widmie obserwowane w warunkach dwufotonowego rezonansu między najniższymi stanami. Dla układów w konfiguracji Γ otrzymano analityczne wyrażenia na wielofotonową częstość Rabiego, przesunięcia Starka poziomów wzbudzonych jak również częstość rezonansową lasera. Zbadano możliwość uzyskiwania pełnej inwersji obsadzeń w tych układach przez pola o umiarkowanym natężeniu. Pokazano, że widmo rozpraszania światła przez układy trójpoziomowe z parą całkowicie lub częściowo zdegenerowanych poziomów wzbudzonych nie ma czysto harmonicznej struktury, lecz każda harmonika składa się z pary linii spektralnych odległych od siebie o dwukrotność wielofotonowej częstości Rabiego.

•Jun 1, 2012•0 citations

Rezonans Eşleşme Teorisi: Quantum Çöküş Probleminin Çözümünün Deneysel Gösterimi

Nurşah Sunay

Bu çalışma, kuantum çöküş problemini "Rezonans Eşleşme Teorisi" çerçevesinde ele almakta ve bu teorinin IBM Quantum platformu üzerindeki deneysel göstergelerini sunmaktadır. Zaman ve mekanın ilişkisel türetimi üzerine inşa edilen bu yaklaşım, ölçümün pasif bir "çökme" değil, gözlemci ile sistem arasındaki aktif bir "eşleşme" süreci olduğunu öne sürmektedir. Teorimiz, Born kuralını rezonans eşleşme olasılığı üzerinden türetmekte ve kuantum rastgeleliğini gözlemcinin stokastik gürültü spektrumuna dayandırmaktadır. IBM Quantum cihazlarında (ibm_marrakesh, ibm_fez) yapılan deneysel testler, %98.96 oranında stabilite ve 5-6 dakikalık bir "optimum eşleşme noktası" sergileyerek teorik öngörüleri desteklemektedir. Kuantum çöküş problemi, Rezonans eşleşme teorisi, Sunay İhlal İlkesi, İlişkisel fizik, Born kuralı, Gözlemci gürültüsü, IBM Quantum, Kuantum ölçüm problemi

•Jan 5, 2026•0 citations

Ultrasłaba emisja fotonowa z układów żywych

Robert Borc, Anna Jaśkowska, Andrzej Dudziak

•Jan 1, 2015•2 citations
Dwupoziomowy model układu kwantowego stanowi fundament współczesnej optyki kwantowej. Choć z powodzeniem stosowany w przypadku rezonansu jednofotonowego załamuje się jednak, gdy w grę wchodzą wzbudzenia wielofotonowe. Silne pola, potrzebne by w procesie wielofotonowym efektywnie obsadzać poziom wzbudzony, nieuchronnie prowadzą do znaczących przesunięć starkowskich poziomów, jak również do wypływania obsadzenia do dodatkowych stanów związanych i kontinuum. Wolna od tych niedogodności jest pewna klasa układów trójpoziomowych, w których para poziomów wzbudzonych jest całkowicie lub częściowo zdegenerowana. W układach tego typu obserwujemy znaczące wzmocnienie siły wielofotonowego sprzężenia oraz zredukowanie przesunięć starkowskich poziomów. Ponadto, efekty pochodzące od innych stanów związanych i kontinuum są nieistotne dla rozsądnie wybranych natężeń pól. Co ważne, pola te zapewniają osiągnięcie pełnej inwersji obsadzeń w procesie wielofotonowym. Do tej klasy układów trójpoziomowych należą np. parzystoładunkowe homojądrowe jony molekularne postaci A2 4+, gdzie w miejsce A należy podstawić tlen, azot lub jod. W pracy doktorskiej zbadano wielofotonowe wzbudzenia w trójpoziomowych układach molekularnych z poziomami w konfiguracji Λ lub Γ. Dla takich układów opracowano analityczne formalizmy matematyczne, które następnie z powodzeniem zastosowano do opisu ewolucji obsadzeń poziomów wzbudzonych oraz widm promieniowania rozproszonego. Stwierdzono dobrą jakość opracowanych formalizmów na drodze porównania wyników jakie one dają z wynikami czysto numerycznych rozwiązań. Dla układów trójpoziomowych w konfiguracji Λ obliczono koherentne i pełne widma rozpraszania. W szczególności, wskazano na istotne różnice między tymi widmami oraz wytłumaczono dramatyczne zmiany w widmie obserwowane w warunkach dwufotonowego rezonansu między najniższymi stanami. Dla układów w konfiguracji Γ otrzymano analityczne wyrażenia na wielofotonową częstość Rabiego, przesunięcia Starka poziomów wzbudzonych jak również częstość rezonansową lasera. Zbadano możliwość uzyskiwania pełnej inwersji obsadzeń w tych układach przez pola o umiarkowanym natężeniu. Pokazano, że widmo rozpraszania światła przez układy trójpoziomowe z parą całkowicie lub częściowo zdegenerowanych poziomów wzbudzonych nie ma czysto harmonicznej struktury, lecz każda harmonika składa się z pary linii spektralnych odległych od siebie o dwukrotność wielofotonowej częstości Rabiego.
Bu çalışma, kuantum çöküş problemini "Rezonans Eşleşme Teorisi" çerçevesinde ele almakta ve bu teorinin IBM Quantum platformu üzerindeki deneysel göstergelerini sunmaktadır. Zaman ve mekanın ilişkisel türetimi üzerine inşa edilen bu yaklaşım, ölçümün pasif bir "çökme" değil, gözlemci ile sistem arasındaki aktif bir "eşleşme" süreci olduğunu öne sürmektedir. Teorimiz, Born kuralını rezonans eşleşme olasılığı üzerinden türetmekte ve kuantum rastgeleliğini gözlemcinin stokastik gürültü spektrumuna dayandırmaktadır. IBM Quantum cihazlarında (ibm_marrakesh, ibm_fez) yapılan deneysel testler, %98.96 oranında stabilite ve 5-6 dakikalık bir "optimum eşleşme noktası" sergileyerek teorik öngörüleri desteklemektedir. Kuantum çöküş problemi, Rezonans eşleşme teorisi, Sunay İhlal İlkesi, İlişkisel fizik, Born kuralı, Gözlemci gürültüsü, IBM Quantum, Kuantum ölçüm problemi