Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Log inSign up
Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Blog
Job Board
Q3AS

© 2026 Aqora Quantum S.A.S.

TermsPrivacyLegal Notice

Multidimensional Geometry of Entangled Qudit Quantum States

Hazan Sude 1. Ayan

Published Jan 1, 2026• 0 citations
OpenAlex

Abstract

Bu tezde, iki parçalı kuantum sistemleri için kuantum dolanıklığının geometrik tasviri incelenmiştir. Kuantum sistemlerine matris operatörü yaklaşımı ve sistemin saf (pure) veya karışık (mixed) olmasını belirleyen basit bir kriterin varlığı üzerinde yoğunlaştık. Yoğunluk matrisinin karesinin izinin (trace) birim değerden sapması, karışık durumun saf duruma olan uzaklığını karakterize etmektedir. Bu uzaklık, doğrusal entropi (linear entropy) rolünü oynamaktadır. Karışık durumun bu özelliğinin, concurrence (uyuşum) adı verilen pozitif bir sayı ile ifade edilebileceğini gösterdik. Saf durumlar için concurrence sıfır olurken, karışık durumlar için sıfırdan farklıdır. Daha sonra, yoğunluk matrisi karesinin izinin doğal geometrik bir tasviri olarak Frobenius normunu kullanarak, saf ve karışık durumların bu norm aracılığıyla geometrik yorumunu elde ettik. Saf durumların, yoğunluk matrisinin özdeğerleri uzayındaki birim yarıçaplı Frobenius küresine ait olduğu gösterilmiştir. Karışık durumlar ise Frobenius yuvarının (ball) içinde yer almaktadır. Bu noktalar üzerinde, normalizasyon hiperdüzleminden ve karışıklığın (mixedness) maksimum değerinden kaynaklanan kısıtlamalar bulduk. Karışık durumların bu geometrik tasvirini, iki parçalı kuantum durumlarının indirgenmiş yoğunluk matrisine (reduced density matrix) uyguladık. Eğer matris karışık bir durumu tanımlıyorsa, orijinal iki parçalı durumun dolanık (entangled) durum olduğu gösterilmiştir. Bu sayede, saf iki parçalı kuantum durumlarının dolanıklığını geometrik bir tablo ile karakterize edebildik. Böylece, ayrılabilir (separable) durumlar Frobenius küresi üzerindeki noktalarla karakterize edilirken, dolanık durumlar Frobenius yuvarının içinde yer alır. Açıklayıcı örnekler olarak hesaplamalarımızı, kübit-kütrit (qubit-qutrit) gibi belirli iki parçalı durumlara uyguladık. Kübit-kübit durumu için concurrence değerinin yalnızca katsayı matrisinin 2x2 determinantına eşit olduğu; daha genel durumlar için ise katsayı matrisinden elde edilen 2x2 minörlerin kareleri toplamına eşit olduğu gösterilmiştir. Ardından, concurrence formüllerini, yüksek boyutlardaki alanlar için geçerli olan Pisagor teoremine benzer bir biçimde yeniden formüle ettik.

Related papers

Quantum Dynamics In Coupled Cavity Arrays With Variational Matrix Product States

Nur Aslan

Matris çarpım durumları ( ̇Ingilizce bas harflerinden kısaltılarak MPS) temsili, kuantum mekaniksel bir sistemin durumunun birbirine baglı yerel tensörler cinsiden bir ifadesidir. Her tensörün bir tane fiziksel ve iki tane kendisini komsularına baglayan sanal bag indeksi olmak üzere üç indeksi vardır. Matris çarpım durumları ile kuantum mekanigindeki iki durum vektörünün iç çarpımı, bir islemcinin beklenen degeri gibi hesaplar yapılabilir. Bu hesaplar, MPS baglamında birer tensör çarpım islemine dönüsür. Herhangi bir çok parçacık kuantum durumu, matris çarpım durumları ile ifade edilebilir. Bu geçis tekil de ̆ger ayrıstırma (singular value decomposition, SVD) ile yapılır. Bu tezde, iki seviyeli bir sistemin kuantum kovuklardan olusan bir zincirdeki kovuklardan biriyle etkilestigi bir model üzerinde çalısmalar yapılmıstır. Bu çalısmalar, yukarıda bahsi geçen varyasyonel matris çarpım durumları metodu kullanılarak yapılmıstır. Böylelikle matris çarpım durumlarıyla hesap yapma ve bu hesaplardan yararlanarak bazı fiziksel sonuçlar elde etme tez çalısması boyunca bir amaç olarak görülmüstür. Iki seviyeli sistem-N kovuk etkilesimi modelinin varyasyonel matris çarpım durumları metoduna uyarlayarak sistemin enerji özdurum ve özdegerleri hem RWA hem de RWA ötesi durumlarında elde edilmistir. Aynı metodla zamana bağlı hesaplar da yapılmıştır. Baslangıç anında uyarılmıs durumda olan iki seviyeli sistemin yaptıgı emisyonun zamana baglı olarak hem RWA hem RWA ötesi durumlarda incelenmiştir. Zamana baglı diger bir hesap olarak ise bir foton barındıran Gaussyen bir dalga paketinin iki seviyeli sistemden saçılması simüle edilmistir.

•Jan 1, 2015•0 citations

Quantum Entanglement And Quantum Entanglement Transformations

Şara Ünal, Danışman: Dr. Öğr. Üyesi Ali Can Günhan

Dolaşıklık kavramı ilk olarak Einstein, Podolsky ve Rosen tarafından 1935'te yazılan bir makaleden ortaya çıktı. Dolaşıklık saf ve saf olmayan, iki, üç ve çoklu sistemlerden oluşabilir. Dolaşıklık, kuantum bilgi teorisinde büyük bir öneme sahiptir. Dolaşıklık dönüşümü, bir sistem arasındaki mevcut durumu tıpkı kimyasal bir reaksiyondaki katalizör gibi manipüle ederek başka bir duruma dönüştürülebilir. Bu dönüşüm için gerekli koşullar incelenmiştir.

•Jan 1, 2023•0 citations

Post quantum cryptography

Veysel Gültekin

Kuantum bilgisayarların keşfi ile klasik kriptografi olarak adlandırdığımız ve günümüzde tüm kriptografik cihazlarda kullanılan kriptosistemlerin güvenliği tartışılır hale gelmiştir. Kuantum bilgisayarlardaki hızlı gelişme sonucunda kriptografideki çalışma alanı kuantum bilgisayarlara karşı güvenli sistemlerin tasarlanması ve analiz edilmesi yönünde değişmiştir. Shor Algoritması ile çarpanlara ayırma probleminin çözümünün üstel zamandan polinom zamana indirilmesiyle özellikle asimetrik kriptosistemler tehdit altına girmiştir. Günümüzde verilerin büyük çoğunluğu klasik kriptografide kullanılan anahtar anlaşma algoritmaları ile paylaşılan anahtar kullanılarak simetrik şifreleme algoritmaları ile şifreli olarak saklanmaktadır. Kuantum kriptografinin esas etkisi asimetrik kriptografiye olmasına rağmen simetrik şifreleme algoritmalarının anahtarları asimetrik kriptografi ile paylaşıldığı için tüm veriler kuantum tehtidinden etkilenmektedir. Özellikle şifrelenen verilerin geriye dönük olarak tutulabileceği göz önünde bulundurulursa ve yakın zamanda kuantum bilgisayların çarpanlara ayırma problemini etkili bir şekilde çözecek seviyeye gelmesi durumunda şu andan itibaren simetrik şifreleme algoritmaları ile şifrelenen veriler de ileride çözülebilecektir. İmza algoritmalarının etkilenmesi ise imzanın kimlik doğrulama mekanizmaları veya mesajın kaynağını doğrulamak gibi o ana ait bir kriptografik hizmeti sağladığı için daha kısıtlı olacaktır. Bu yüzden kuantum tehtidi için anahtar paylaşma probleminin çözümü imza probleminin çözümüne nazaran daha acil bir ihtiyaç olarak görülmektedir. Bu sebeplerle bu çalışmada kuantum sonrası kriptografinin anahtar paylaşma problemine getirdiği çözümler üzerinde durulacaktır. Burada bahsedilen her iki problem için de daha önceden AES'i blok şifreleme algoritması olarak bir yarışma aracılığıyla standartlaştıran NIST (Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü), standart bir algoritma seçmek için 2016 yılında bir yarışma başlatarak standart bir kuantum sonrası anahtar değişim algoritması ve imza algoritması seçme kararı almıştır. Bu süreçten sonra algoritma tasarımı ve analizi üzerine çalışmalar hızlanmıştır. Yarışmaya katılan algoritmalar dayandıkları zorluklara göre farklı gruplara ayrılabilir. Bunlar kafes tabanlı kriptosistemler, kod tabanlı kriptosistemler, isojeni tabanlı kriptosistemler, özet tabanlı kriptosistemler ve çok değişkenli polinom tabanlı kriptosistemlerdir. Bunların içinden en çok dikkat çeken ve üzerine çalışan homomorfik şifreleme gibi yapılarda da kullanılabilmesi itibariyle kafes tabanlı kriptosistemlerdir. Ayrıca yarışma neticesinde standart olarak seçilen Kyber Algoritması da kafes tabanlı bir anahtar değişim algoritmasıdır. Kod tabanlı kriptosistemler McEliece tarafından ortaya atılılmıştır ve asimetrik kriptografinin en eski problemlerinden biri olan kod çözme problemine dayanmaktadır. Anahtar boyutlarının büyük olması dezavantajından dolayı, kuantum tehditi ortaya çıkana kadar, görece az çalışılan bir alan olarak kalmıştır. Niederreiter kriptosisteminin ortaya çıkması ve anahtar boyutlarında iyileştirmeler yapılması ile kuantum sonrası anahtar değiştirme algoritmaları için önemli bir aday durumuna gelmişlerdir. Izojeni tabanlı algoritmalar klasik bilgisayarlarla kırılabilen bir saldırının ortaya çıkmasıyla riskli duruma düşmüştür. Her ne kadar NIST SIKE anahtar anlaşma algoritmasını alternatif algoritma adaylarına alsa da saldırı bu tarihten sonra ortaya çıktığı için kullanılması önerilmez ibaresi eklemiştir. Ayrıca bazı kriptosistemlerin analizi için üzerine yeterince çalışılmadığı düşünüldüğü için kuantum sonrası anahtar anlaşma algoritmalarının tek başına kullanılmasına şüpheyle bakılmaya başlanmıştır. Bu sebeple anahtar paylaşım problemini çözmek için kuantum sonrası algoritmalar, asimetrik kriptografi ve daha önce paylaşılmış ortak simetrik anahtarlardan en az iki tanesini kullanan hibrit anahtar paylaşım protokolleri de önerilmiştir. Bu çalışma kapsamında anahtar anlaşma problemini çözmek için geliştirilen önerilerden kabaca bahsedilecektir. Kafes tabanlı kriptosistemler ile Kod tabanlı kriptosistemlerin dayandıkları problemler ve bu problemler üzerine anahtar değişim mekanizmalarının nasıl kurulduğu anlatılacaktır. Ayrıca bazı analiz metotları anlatılarak standartta bulunan bazı algoritmaların güvenlik seviyeleri ve analizi hakkında bilgi verilecektir.

•Jan 26, 2023•0 citations

Classfıcatıon Of Three Partıte Quantum Entanglement

Seçgin Sefi

Bu çalışmada ilk önce kuantum dolanıklığın genel özelliklerinden bahsedilecek, üç kubit sistemlerde saf durumlar için sırasıyla lokal üniter dönüşümler altında denklik incelenecek, lokal operasyonlar ve klasik iletişim altında denklik sınıfları belirtilecek, verilen bir kuantum durumunun hangi denklik sınıfında olduğunun tespiti için gerekli metotlar verilecek, asimptotik lokal operasyonlar altında sınıflar arası geçisin mümkün olup olmadığına değinilecektir. Ayrıca karma durumlar için denklik sınıflarından bahsedilecektir.

•Jan 1, 2008•0 citations

Quantum digital signature protocols and applications

Arzu Aktaş

Bu çalışmada, dolaşıklık takası ve süper yoğun kodlama kullanılarak çok katılımcı için yüksek boyutlu bir kuantum dijital imza (QDS) ¸seması önerilmiştir. Gürültü problemlerinin üstesinden gelmek ve daha fazla bilgi aktarımı sağlamak gibi avantajları olan yüksek boyutun kullanılması, önerilen yüksek boyutlu kuantum dijital imzanın daha güvenli bilgi paylaşımı sunmasına olanak sağlamaktadır. Ayrıca, anahtar paylaşımı için süper yoğun kodlama kullanmak ve mesajları yeni bir temele dönüştürmek, önerilen protokolü daha güvenli hale getirmektedir. N boyutta, bir veriyi kodlamak için log2N klasik bit (veya kübit) gerekir. Yani boyut arttıkça bilgi kapasitesi de artmaktadır. N → ∞ olduğunda, bilgi dizisinin uzunluğu da artacaktır. Bu nedenle, n→∞'a yaklaşır. n→∞ için 1/4^n → 0'a yaklaşır. Bu nedenle, dinleyicinin herhangi bir katılımcı tarafından paylaşılan genel anahtarı elde etme olasılığı sıfıra yaklaşır.

•Jan 1, 2023•0 citations

ΔQ–Based Interpretation of Quantum Entanglement: Contextual Symmetry and the Elastic Information Continuum

KUŞÇU, Bülent

Kuantum dolaşıklığı uzun zamandır klasik nedenselliğe meydan okuyan yerel olmayan bağlantıların kanıtı olarak yorumlanıyor. Bununla birlikte, Dinamik Evren Matrisi (DEM) çerçevesinde, bu fenomen bağlamsal eşzamanlılık olarak yeniden tanımlanır - evrensel bilgi alanı içinde ilişkili varlıkların eşzamanlı olarak yeniden yaratılması. Bağlamsal özdeşliği iki ardışık bilgi durumu arasındaki logaritmik oran olarak tanımlayarak, ΔQ=ln (X2X1)(1) çalışma, dolaşık sistemlerin uzamsal ayrımdan bağımsız olarak aynı ΔQ değerlerini paylaştığını göstermektedir. Korelasyonları sinyal alışverişinden değil, bağlamsal sapma (ΔQ) ve bilgi entropisi (σQ) arasındaki denge tarafından yönetilen her Planck ölçeği aralığında sürekli yeniden yaratımdan kaynaklanır. Bağlamsal bir korelasyon katsayısı şu şekilde tanıtılır: CΔQσQ=cos(ΔQ1−ΔQ2)(2) olasılıksal çöküşe veya gizli değişkenlere başvurmadan dolaşıklığı ölçen. Böylece dolanıklık, kuantum, kozmolojik ve bilişsel alanları birleştiren elastik bilgi sürekliliği içindeki bağlamsal simetrinin bir tezahürü olarak yeniden çerçevelenir.

•Nov 3, 2025•0 citations
Bu tezde, iki parçalı kuantum sistemleri için kuantum dolanıklığının geometrik tasviri incelenmiştir. Kuantum sistemlerine matris operatörü yaklaşımı ve sistemin saf (pure) veya karışık (mixed) olmasını belirleyen basit bir kriterin varlığı üzerinde yoğunlaştık. Yoğunluk matrisinin karesinin izinin (trace) birim değerden sapması, karışık durumun saf duruma olan uzaklığını karakterize etmektedir. Bu uzaklık, doğrusal entropi (linear entropy) rolünü oynamaktadır. Karışık durumun bu özelliğinin, concurrence (uyuşum) adı verilen pozitif bir sayı ile ifade edilebileceğini gösterdik. Saf durumlar için concurrence sıfır olurken, karışık durumlar için sıfırdan farklıdır. Daha sonra, yoğunluk matrisi karesinin izinin doğal geometrik bir tasviri olarak Frobenius normunu kullanarak, saf ve karışık durumların bu norm aracılığıyla geometrik yorumunu elde ettik. Saf durumların, yoğunluk matrisinin özdeğerleri uzayındaki birim yarıçaplı Frobenius küresine ait olduğu gösterilmiştir. Karışık durumlar ise Frobenius yuvarının (ball) içinde yer almaktadır. Bu noktalar üzerinde, normalizasyon hiperdüzleminden ve karışıklığın (mixedness) maksimum değerinden kaynaklanan kısıtlamalar bulduk. Karışık durumların bu geometrik tasvirini, iki parçalı kuantum durumlarının indirgenmiş yoğunluk matrisine (reduced density matrix) uyguladık. Eğer matris karışık bir durumu tanımlıyorsa, orijinal iki parçalı durumun dolanık (entangled) durum olduğu gösterilmiştir. Bu sayede, saf iki parçalı kuantum durumlarının dolanıklığını geometrik bir tablo ile karakterize edebildik. Böylece, ayrılabilir (separable) durumlar Frobenius küresi üzerindeki noktalarla karakterize edilirken, dolanık durumlar Frobenius yuvarının içinde yer alır. Açıklayıcı örnekler olarak hesaplamalarımızı, kübit-kütrit (qubit-qutrit) gibi belirli iki parçalı durumlara uyguladık. Kübit-kübit durumu için concurrence değerinin yalnızca katsayı matrisinin 2x2 determinantına eşit olduğu; daha genel durumlar için ise katsayı matrisinden elde edilen 2x2 minörlerin kareleri toplamına eşit olduğu gösterilmiştir. Ardından, concurrence formüllerini, yüksek boyutlardaki alanlar için geçerli olan Pisagor teoremine benzer bir biçimde yeniden formüle ettik.
Matris çarpım durumları ( ̇Ingilizce bas harflerinden kısaltılarak MPS) temsili, kuantum mekaniksel bir sistemin durumunun birbirine baglı yerel tensörler cinsiden bir ifadesidir. Her tensörün bir tane fiziksel ve iki tane kendisini komsularına baglayan sanal bag indeksi olmak üzere üç indeksi vardır. Matris çarpım durumları ile kuantum mekanigindeki iki durum vektörünün iç çarpımı, bir islemcinin beklenen degeri gibi hesaplar yapılabilir. Bu hesaplar, MPS baglamında birer tensör çarpım islemine dönüsür. Herhangi bir çok parçacık kuantum durumu, matris çarpım durumları ile ifade edilebilir. Bu geçis tekil de ̆ger ayrıstırma (singular value decomposition, SVD) ile yapılır. Bu tezde, iki seviyeli bir sistemin kuantum kovuklardan olusan bir zincirdeki kovuklardan biriyle etkilestigi bir model üzerinde çalısmalar yapılmıstır. Bu çalısmalar, yukarıda bahsi geçen varyasyonel matris çarpım durumları metodu kullanılarak yapılmıstır. Böylelikle matris çarpım durumlarıyla hesap yapma ve bu hesaplardan yararlanarak bazı fiziksel sonuçlar elde etme tez çalısması boyunca bir amaç olarak görülmüstür. Iki seviyeli sistem-N kovuk etkilesimi modelinin varyasyonel matris çarpım durumları metoduna uyarlayarak sistemin enerji özdurum ve özdegerleri hem RWA hem de RWA ötesi durumlarında elde edilmistir. Aynı metodla zamana bağlı hesaplar da yapılmıştır. Baslangıç anında uyarılmıs durumda olan iki seviyeli sistemin yaptıgı emisyonun zamana baglı olarak hem RWA hem RWA ötesi durumlarda incelenmiştir. Zamana baglı diger bir hesap olarak ise bir foton barındıran Gaussyen bir dalga paketinin iki seviyeli sistemden saçılması simüle edilmistir.
Dolaşıklık kavramı ilk olarak Einstein, Podolsky ve Rosen tarafından 1935'te yazılan bir makaleden ortaya çıktı. Dolaşıklık saf ve saf olmayan, iki, üç ve çoklu sistemlerden oluşabilir. Dolaşıklık, kuantum bilgi teorisinde büyük bir öneme sahiptir. Dolaşıklık dönüşümü, bir sistem arasındaki mevcut durumu tıpkı kimyasal bir reaksiyondaki katalizör gibi manipüle ederek başka bir duruma dönüştürülebilir. Bu dönüşüm için gerekli koşullar incelenmiştir.
Kuantum bilgisayarların keşfi ile klasik kriptografi olarak adlandırdığımız ve günümüzde tüm kriptografik cihazlarda kullanılan kriptosistemlerin güvenliği tartışılır hale gelmiştir. Kuantum bilgisayarlardaki hızlı gelişme sonucunda kriptografideki çalışma alanı kuantum bilgisayarlara karşı güvenli sistemlerin tasarlanması ve analiz edilmesi yönünde değişmiştir. Shor Algoritması ile çarpanlara ayırma probleminin çözümünün üstel zamandan polinom zamana indirilmesiyle özellikle asimetrik kriptosistemler tehdit altına girmiştir. Günümüzde verilerin büyük çoğunluğu klasik kriptografide kullanılan anahtar anlaşma algoritmaları ile paylaşılan anahtar kullanılarak simetrik şifreleme algoritmaları ile şifreli olarak saklanmaktadır. Kuantum kriptografinin esas etkisi asimetrik kriptografiye olmasına rağmen simetrik şifreleme algoritmalarının anahtarları asimetrik kriptografi ile paylaşıldığı için tüm veriler kuantum tehtidinden etkilenmektedir. Özellikle şifrelenen verilerin geriye dönük olarak tutulabileceği göz önünde bulundurulursa ve yakın zamanda kuantum bilgisayların çarpanlara ayırma problemini etkili bir şekilde çözecek seviyeye gelmesi durumunda şu andan itibaren simetrik şifreleme algoritmaları ile şifrelenen veriler de ileride çözülebilecektir. İmza algoritmalarının etkilenmesi ise imzanın kimlik doğrulama mekanizmaları veya mesajın kaynağını doğrulamak gibi o ana ait bir kriptografik hizmeti sağladığı için daha kısıtlı olacaktır. Bu yüzden kuantum tehtidi için anahtar paylaşma probleminin çözümü imza probleminin çözümüne nazaran daha acil bir ihtiyaç olarak görülmektedir. Bu sebeplerle bu çalışmada kuantum sonrası kriptografinin anahtar paylaşma problemine getirdiği çözümler üzerinde durulacaktır. Burada bahsedilen her iki problem için de daha önceden AES'i blok şifreleme algoritması olarak bir yarışma aracılığıyla standartlaştıran NIST (Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü), standart bir algoritma seçmek için 2016 yılında bir yarışma başlatarak standart bir kuantum sonrası anahtar değişim algoritması ve imza algoritması seçme kararı almıştır. Bu süreçten sonra algoritma tasarımı ve analizi üzerine çalışmalar hızlanmıştır. Yarışmaya katılan algoritmalar dayandıkları zorluklara göre farklı gruplara ayrılabilir. Bunlar kafes tabanlı kriptosistemler, kod tabanlı kriptosistemler, isojeni tabanlı kriptosistemler, özet tabanlı kriptosistemler ve çok değişkenli polinom tabanlı kriptosistemlerdir. Bunların içinden en çok dikkat çeken ve üzerine çalışan homomorfik şifreleme gibi yapılarda da kullanılabilmesi itibariyle kafes tabanlı kriptosistemlerdir. Ayrıca yarışma neticesinde standart olarak seçilen Kyber Algoritması da kafes tabanlı bir anahtar değişim algoritmasıdır. Kod tabanlı kriptosistemler McEliece tarafından ortaya atılılmıştır ve asimetrik kriptografinin en eski problemlerinden biri olan kod çözme problemine dayanmaktadır. Anahtar boyutlarının büyük olması dezavantajından dolayı, kuantum tehditi ortaya çıkana kadar, görece az çalışılan bir alan olarak kalmıştır. Niederreiter kriptosisteminin ortaya çıkması ve anahtar boyutlarında iyileştirmeler yapılması ile kuantum sonrası anahtar değiştirme algoritmaları için önemli bir aday durumuna gelmişlerdir. Izojeni tabanlı algoritmalar klasik bilgisayarlarla kırılabilen bir saldırının ortaya çıkmasıyla riskli duruma düşmüştür. Her ne kadar NIST SIKE anahtar anlaşma algoritmasını alternatif algoritma adaylarına alsa da saldırı bu tarihten sonra ortaya çıktığı için kullanılması önerilmez ibaresi eklemiştir. Ayrıca bazı kriptosistemlerin analizi için üzerine yeterince çalışılmadığı düşünüldüğü için kuantum sonrası anahtar anlaşma algoritmalarının tek başına kullanılmasına şüpheyle bakılmaya başlanmıştır. Bu sebeple anahtar paylaşım problemini çözmek için kuantum sonrası algoritmalar, asimetrik kriptografi ve daha önce paylaşılmış ortak simetrik anahtarlardan en az iki tanesini kullanan hibrit anahtar paylaşım protokolleri de önerilmiştir. Bu çalışma kapsamında anahtar anlaşma problemini çözmek için geliştirilen önerilerden kabaca bahsedilecektir. Kafes tabanlı kriptosistemler ile Kod tabanlı kriptosistemlerin dayandıkları problemler ve bu problemler üzerine anahtar değişim mekanizmalarının nasıl kurulduğu anlatılacaktır. Ayrıca bazı analiz metotları anlatılarak standartta bulunan bazı algoritmaların güvenlik seviyeleri ve analizi hakkında bilgi verilecektir.
Bu çalışmada ilk önce kuantum dolanıklığın genel özelliklerinden bahsedilecek, üç kubit sistemlerde saf durumlar için sırasıyla lokal üniter dönüşümler altında denklik incelenecek, lokal operasyonlar ve klasik iletişim altında denklik sınıfları belirtilecek, verilen bir kuantum durumunun hangi denklik sınıfında olduğunun tespiti için gerekli metotlar verilecek, asimptotik lokal operasyonlar altında sınıflar arası geçisin mümkün olup olmadığına değinilecektir. Ayrıca karma durumlar için denklik sınıflarından bahsedilecektir.
Bu çalışmada, dolaşıklık takası ve süper yoğun kodlama kullanılarak çok katılımcı için yüksek boyutlu bir kuantum dijital imza (QDS) ¸seması önerilmiştir. Gürültü problemlerinin üstesinden gelmek ve daha fazla bilgi aktarımı sağlamak gibi avantajları olan yüksek boyutun kullanılması, önerilen yüksek boyutlu kuantum dijital imzanın daha güvenli bilgi paylaşımı sunmasına olanak sağlamaktadır. Ayrıca, anahtar paylaşımı için süper yoğun kodlama kullanmak ve mesajları yeni bir temele dönüştürmek, önerilen protokolü daha güvenli hale getirmektedir. N boyutta, bir veriyi kodlamak için log2N klasik bit (veya kübit) gerekir. Yani boyut arttıkça bilgi kapasitesi de artmaktadır. N → ∞ olduğunda, bilgi dizisinin uzunluğu da artacaktır. Bu nedenle, n→∞'a yaklaşır. n→∞ için 1/4^n → 0'a yaklaşır. Bu nedenle, dinleyicinin herhangi bir katılımcı tarafından paylaşılan genel anahtarı elde etme olasılığı sıfıra yaklaşır.
Kuantum dolaşıklığı uzun zamandır klasik nedenselliğe meydan okuyan yerel olmayan bağlantıların kanıtı olarak yorumlanıyor. Bununla birlikte, Dinamik Evren Matrisi (DEM) çerçevesinde, bu fenomen bağlamsal eşzamanlılık olarak yeniden tanımlanır - evrensel bilgi alanı içinde ilişkili varlıkların eşzamanlı olarak yeniden yaratılması. Bağlamsal özdeşliği iki ardışık bilgi durumu arasındaki logaritmik oran olarak tanımlayarak, ΔQ=ln (X2X1)(1) çalışma, dolaşık sistemlerin uzamsal ayrımdan bağımsız olarak aynı ΔQ değerlerini paylaştığını göstermektedir. Korelasyonları sinyal alışverişinden değil, bağlamsal sapma (ΔQ) ve bilgi entropisi (σQ) arasındaki denge tarafından yönetilen her Planck ölçeği aralığında sürekli yeniden yaratımdan kaynaklanır. Bağlamsal bir korelasyon katsayısı şu şekilde tanıtılır: CΔQσQ=cos(ΔQ1−ΔQ2)(2) olasılıksal çöküşe veya gizli değişkenlere başvurmadan dolaşıklığı ölçen. Böylece dolanıklık, kuantum, kozmolojik ve bilişsel alanları birleştiren elastik bilgi sürekliliği içindeki bağlamsal simetrinin bir tezahürü olarak yeniden çerçevelenir.