Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τον σχεδιασμό, τη προσομοίωση και υλοποίηση κβαντικών αθροιστών στους κβαντικούς επεξεργαστές της IBM των πέντε qubits. Ο σχεδιασμός έγινε με τις βιβλιοθήκες κβαντικών πυλών ΝCV και Clifford+T. Η προσομοίωση και η υλοποίηση έγιναν στην Clifford+T βιβλιοθήκη. Στο πρώτο κεφάλαιο εισάγονται οι βασικές έννοιες των κβαντικών υπολογισμών, ο μαθηματικός φορμαλισμός, το στοιχείο της κβαντικής πληροφορίας (qubit), ο τελεστής πυκνότητας, η χρονική εξέλιξη ενός κβαντικού συστήματος, οι κβαντικοί καταχωρητές, οι κβαντικές βιβλιοθήκες, οι μετρικές κβαντικών κυκλωμάτων, οι υπολογιστικές δομές κλασσικών και κβαντικών πληροφοριών και οι μετρικές ομοιότητας των qubits. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύονται τα βασικά κβαντικά κυκλώματα για την άθροιση, εισάγοντας όλες τις πρότυπες αναπαραστάσεις τους, τον πίνακα αλήθειας, τον πίνακα λειτουργίας, το δυαδικό διάγραμμα απόφασης, το κβαντικό πλειότιμο διάγραμμα απόφασης και την χαρακτηριστική συνάρτηση εισόδου-εξόδου. Ακολουθεί η σύνθεση κβαντικών αθροιστών με μεταθέσεις στον πίνακα αλήθειας, χρησιμοποιώντας τις βιβλιοθήκες κβαντικών πυλών NCV και Clifford+T. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι βασικές έννοιες των υπεραγώγιμων qubits που χρησιμοποιούνται από την IBMQ. Κατόπιν εισάγονται οι γράφοι των πυλών CNOTs σε κβαντικούς αθροιστές για τη βελτιστοποίηση των κυκλωμάτων αθροιστή στον κβαντικό επεξεργαστή των 5 qubit της IBMQ. Ακολουθεί η παρουσίαση των αποτελεσμάτων εξομοίωσης και υλοποίησης των κβαντικών αθροιστών. Τα αποτελέσματα των υπολογισμών άθροισης δείχνουν εξάρτηση από τον σχεδιασμό των κβαντικών κυκλωμάτων στον κβαντικό επεξεργαστή ibmqx4 της IBM.
Οι χαμηλής πυκνότητας κώδικες ελέγχου ισοτιμίας (Low Density Parity Check Codes), που συντομογραφικά σε αυτή την εργασία θα αναφέρουμε ως LDPC κώδικες, είναι γραμμικοί μπλοκ κώδικες που πετυχαίνουν μεταδόσεις κοντά στη χωρητικότητα του καναλιού, και τους διακρίνει ένα αραιό μητρώο ελέγχου ισοτιμίας (parity check matrix). Οι LDPC κώδικες ανήκουν στην κατηγορία των επαναληπτικών κωδίκων διόρθωσης σφαλμάτων. Η επαναληπτική αποκωδικο- ποίηση (Γνωστή και ως message-passing ή probabilistic decoding κωδικοποίηση) μπορεί να επιτευχθεί με ένα μεγάλου βαθμού παραλληλισμό, πετυχαίνοντας έτσι ένα μεγάλο κέρδος τοσο απο τη μεριά της κωδικοποίησης όσο και από τη μεριά της ρυθμοαπόδοσης (throughput). Ο στοχαστικός υπολογισμός (stochastic computing) έχει αποδειχτεί ότι μειώνει τόσο τη ψηφιακή λογική που χρησιμοποιείται σε επίπεδο αριθμού πυλών, όσο και την πολυπλοκότητα στην καλωδίωση των LDPC αποκωδικποιητών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής είναι η μελέτη της εισαγωγής των στοχα- στικών LDPC κωδίκων με υλοποίηση αλγορίθμων αποκωδικοποίησης σε λογικό και σε υλικό.
Η εν λόγω διατριβή συνεισφέρει στην μελέτη δύο μεγάλων πτυχών του τομέα της δυναμικής κβαντικών συστημάτων: στην ισχυρή αλληλεπίδραση μεταξύ ύλης και στοχαστικής ακτινοβολίας και στη δυναμική ανοιχτών κβαντικών συστημάτων. Παρά την σημαντική πρόοδο του τομέα της κβαντικής οπτικής ισχυρών πεδίων, πολλά θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την ισχυρή αλληλεπίδραση μεταξύ ύλης και στοχαστικής ακτινοβολίας είχαν παραμείνει αναπάντητα, λόγω της απουσίας των απαιτούμενων εντάσεων στις πειραματικές διατάξεις, καθώς και της δυσκολίας ελέγχου των στατιστικών ιδιοτήτων της ακτινοβολίας που χρησιμοποιείται στις εν λόγω μελέτες. Παρ ’όλα αυτά το τοπίο έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία χρόνια χάρις την εξέλιξη πηγών ακτινοβολίας υψηλής έντασης και μικρού μήκους κύματος, όπως την ακτινοβολία από “free electron lasers” (FEL), καθώς και την ανάπτυξη μεθόδων που δίνουν την δυνατότητα ελέγχου των στατιστικών ιδιοτήτων της ακτινοβολίας και οδηγούν στην ικανότητα παραγωγής μη-κλασικών κβαντικών καταστάσεων φωτός. Εν όψει των παραπάνω, στο πρώτο μέρος της διατριβής μελετήσαμε ατομικές μεταβάσεις ισχυρά αγόμενες από “squeezed” ακτινοβολία και ανακαλύψαμε τις επιπτώσεις της στο φαινόμενο της “double optical resonance” σε διατάξεις “pump and probe”. Επιπλέον, μελετήσαμε το φαινόμενο δίδυμης γένεσης ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου στο κενό παρουσία στοχαστικής ακτινοβολίας FEL, και επιβεβαιώσαμε την πιθανότητα παρατήρησης ενός μη-γραμμικού παράγοντα ενίσχυσης της διαδικασίας λόγω των ιδιοτήτων συσχέτισης φωτονίων της ακτινοβολίας.Στο δεύτερο μέρος της διατριβής ερευνήσαμε πολλαπλές πτυχές δυναμικής ανοιχτών κβαντικών συστημάτων, όπως συσχετίσεις “qubit” σε μη-Μαρκοβιανές δεξαμενές, την πιστότητα κβαντικής μεταφοράς καταστάσεων παρουσία τέτοιων δεξαμενών, νέες μεθόδους υπολογισμού του βαθμού μη-Μαρκοβιανότητας σε ανοιχτά κβαντικά συστήματα, την σχέση μεταξύ του κβαντικού φαινομένου Ζήνωνα και την παρουσία “exceptional points” σε μη-Μαρκοβιανά ανοιχτά κβαντικά συστήματα, καθώς και το φαινόμενο του αυτοϊονισμού ιδωμένο από την σκοπιά μη-Ερμιτιανής φυσικής.