Η παρούσα εργασία περιγράφει τα αποτελέσματα της ερευνητικής εργασίας του συγγραφέα στο Εργαστήριο Κβαντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας. Στο πρώτο μέρος θα παρουσιάσουμε την πειραματική παρατήρηση και θεωρητική τεκμηρίωση ενός νέου φαινομένου, της μεταφοράς του θορύβου σπιν από το ένα ατομικό είδος σε ένα άλλο, μέσω του μηχανισμού ανταλλαγής σπιν. Ουσιαστικά, επεκτείνουμε τις θεμελιώδεις μελέτες της ανταλλαγής σπιν στο επίπεδο των κβαντικών διακυμάνσεων. Η ανταλλαγή θορύβου σπιν γίνεται αντιληπτή μέσω της αύξησης της συνολικής ισχύος του θορύβου σπιν σε χαμηλά μαγνητικά πεδία όπου οι μαγνητικοί συντονισμοί από το δύο διαφορετικά είδη ατόμων επικαλύπτονται. Θα αποδείξουμε πειραματικά αλλά και θεωρητικά ότι η συνολική ισχύς θορύβου σε ένα ατομικό δείγμα σπιν αποτελούμενο από δύο είδη αλκαλικώνμετάλλων όπως 85 Rb και 87 Rb, εμφανίζει εξάρτηση από το εφαρμοζόμενο μαγνητικό πεδίο. Αυτή είναι η πειραματική υπογραφή της ανταλλαγής θορύβου σπιν. Αυτό το νέο φαινόμενο παρατηρείται όταν τα δύο είδη ατόμων έχουν επικαλυπτόμενους συντονισμούς Στο δεύτερο μέρος μελετάμε τη δυναμική των αντιδράσεων των Radical Pairs. Πρόσφατα αποδείχτηκε ότι τα Radical Pairs αποτελούν ένα πλούσιο βιοφυσικό εργαστήριο για την εφαρμογή των μεθόδων και των εννοιών της κβαντικής θεωρίας και μέτρησης. Εμείς προτείνουμε ένα συγκεκριμένο πειραματικό τεστ που μπορεί να διακρίνει μεταξύ των θεμελιωδών Master Equations που προσπαθούν να περιγράψουν τη κβαντική δυναμική αυτών των αντιδράσεων. Η προτεινόμενη μέτρηση βασίζεται στην στατιστική φωτονίων που εκπέμπονται από τα Radical Pairs και αποδεικνύεται ότι η μέτρηση αυτή είναι ανεξάρτητη από τις ενδομοριακές παραμέτρους. Επιπλέον, πρόσφατα πειράματα παρέχουν ενδείξεις ότι τα Radical Pairs αποτελούν ένα μηχανισμό ανίχνευσης του μαγνητικού πεδίου ενώ οι πρόσφατες θεωρητικές εξελίξεις αποκάλυψαν την κβαντική φύση αυτών των αντιδράσεων. Εμείς θα δείξουμε ότι το κβαντικό φαινόμενο του Ζήνωνα βελτιώνει τα χαρακτηριστικά και τη λειτουργία της χημικής πυξίδας και θωρακίζει τη μαγνητική και γωνιακή ευαισθησία του μορίου από τις επιπτώσεις των διπολικών αλληλεπιδράσεων και της ανταλλαγής του σπιν.
Η παρούσα εργασία περιγράφει τα αποτελέσματα της ερευνητικής εργασίας του συγγραφέα στο Εργαστήριο Κβαντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας. Στο πρώτο μέρος θα παρουσιάσουμε την πειραματική παρατήρηση και θεωρητική τεκμηρίωση ενός νέου φαινομένου, της μεταφοράς του θορύβου σπιν από το ένα ατομικό είδος σε ένα άλλο, μέσω του μηχανισμού ανταλλαγής σπιν. Ουσιαστικά, επεκτείνουμε τις θεμελιώδεις μελέτες της ανταλλαγής σπιν στο επίπεδο των κβαντικών διακυμάνσεων. Η ανταλλαγή θορύβου σπιν γίνεται αντιληπτή μέσω της αύξησης της συνολικής ισχύος του θορύβου σπιν σε χαμηλά μαγνητικά πεδία όπου οι μαγνητικοί συντονισμοί από το δύο διαφορετικά είδη ατόμων επικαλύπτονται. Θα αποδείξουμε πειραματικά αλλά και θεωρητικά ότι η συνολική ισχύς θορύβου σε ένα ατομικό δείγμα σπιν αποτελούμενο από δύο είδη αλκαλικώνμετάλλων όπως 85 Rb και 87 Rb, εμφανίζει εξάρτηση από το εφαρμοζόμενο μαγνητικό πεδίο. Αυτή είναι η πειραματική υπογραφή της ανταλλαγής θορύβου σπιν. Αυτό το νέο φαινόμενο παρατηρείται όταν τα δύο είδη ατόμων έχουν επικαλυπτόμενους συντονισμούς Στο δεύτερο μέρος μελετάμε τη δυναμική των αντιδράσεων των Radical Pairs. Πρόσφατα αποδείχτηκε ότι τα Radical Pairs αποτελούν ένα πλούσιο βιοφυσικό εργαστήριο για την εφαρμογή των μεθόδων και των εννοιών της κβαντικής θεωρίας και μέτρησης. Εμείς προτείνουμε ένα συγκεκριμένο πειραματικό τεστ που μπορεί να διακρίνει μεταξύ των θεμελιωδών Master Equations που προσπαθούν να περιγράψουν τη κβαντική δυναμική αυτών των αντιδράσεων. Η προτεινόμενη μέτρηση βασίζεται στην στατιστική φωτονίων που εκπέμπονται από τα Radical Pairs και αποδεικνύεται ότι η μέτρηση αυτή είναι ανεξάρτητη από τις ενδομοριακές παραμέτρους. Επιπλέον, πρόσφατα πειράματα παρέχουν ενδείξεις ότι τα Radical Pairs αποτελούν ένα μηχανισμό ανίχνευσης του μαγνητικού πεδίου ενώ οι πρόσφατες θεωρητικές εξελίξεις αποκάλυψαν την κβαντική φύση αυτών των αντιδράσεων. Εμείς θα δείξουμε ότι το κβαντικό φαινόμενο του Ζήνωνα βελτιώνει τα χαρακτηριστικά και τη λειτουργία της χημικής πυξίδας και θωρακίζει τη μαγνητική και γωνιακή ευαισθησία του μορίου από τις επιπτώσεις των διπολικών αλληλεπιδράσεων και της ανταλλαγής του σπιν.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της πειραματικής κατασκευής κβαντικών υπολογιστών με εξαρτήματα αυξημένης αξιοπιστίας δείχνει ότι η κατασκευή τέτοιων μεγάλων μηχανών βασισμένων στις αρχές της κβαντικής φυσικής είναι πιθανή στο κοντινό μέλλον. Καθώς το μέγεθος των μελλοντικών κβαντικών υπολογιστών θα αυξάνεται, η σχεδίαση αποδοτικότερων κβαντικών κυκλωμάτων και μεθόδων σχεδίασης θα αποκτήσει σταδιακά πρακτικό ενδιαφέρον. Η συνεισφορά της διατριβής στην κατεύθυνση της σχεδίασης αποδοτικών κβαντικών κυκλωμάτων είναι διττή: Η πρώτη είναι η σχεδίαση καινοτόμων αποδοτικών αριθμητικών κβαντικών κυκλωμάτων βασισμένων στον Κβαντικό Μετασχηματισμό Fourier (QFT), όπως πολλαπλασιαστής-με-σταθερά-συσσωρευτής (MAC) και διαιρέτης με σταθερά, με γραμμικό βάθος (ή ταχύτητα) ως προς τον αριθμό ψηφίων των ακεραίων. Αυτά τα κυκλώματα συνδυάζονται αποτελεσματικά ώστε να επιτελέσουν την πράξη του modulo πολλαπλασιασμού με σταθερά με γραμμική πολυπλοκότητα χρόνου και χώρου και συνεπώς μπορούν να επιτελέσουν την πράξη της modulo εκθετικοποίησης (modular exponentiation) με τετραγωνική πολυπλοκότητα χρόνου και γραμμική πολυπλοκότητα χώρου. Οι πράξεις της modulo εκθετικοποίησης και του modulo πολλαπλασιασμού είναι αναπόσπαστα μέρη του σημαντικού κβαντικού αλγορίθμου παραγοντοποίησης του Shor, αλλά και άλλων κβαντικών αλγορίθμων της ίδιας οικογένειας, γνωστών ως κβαντική εκτίμηση φάσης (Quantum Phase Estimation). Αντιμετωπίζονται με αποτελεσματικό τρόπο σημαντικά προβλήματα υλοποίησης, που σχετίζονται με την απαίτηση χρήσης κβαντικών πυλών περιστροφής υψηλής ακρίβειας, καθώς και της χρήσης τοπικών επικοινωνιών. Η δεύτερη συνεισφορά της διατριβής είναι μία γενική μεθοδολογία ιεραρχικής σύνθεσης κβαντικών και αντιστρέψιμων κυκλωμάτων αυθαίρετης πολυπλοκότητας και μεγέθους. Η ιεραρχική μέθοδος σύνθεσης χειρίζεται καλύτερα μεγάλα κυκλώματα σε σχέση με τις επίπεδες μεθόδους σύνθεσης. Η προτεινόμενη μέθοδος προσφέρει πλεονεκτήματα σε σχέση με τις συνήθεις ιεραρχικές συνθέσεις που χρησιμοποιούν την μέθοδο "υπολογισμός-αντιγραφή-αντίστροφος υπολογισμός" του Bennett.
Οι συγκρούσεις ανταλλαγής σπιν στα αλκαλικά ατομικά αέρια αποτελούν θεμέλιο για μια πληθώρα από θεμελιώδης και εφαρμοσμένες έρευνες όπως οι μελέτες της πυρηνικής δομής και των θεμελιωδών συμμετριών, τα ευαίσθητα ατομικά μαγνητόμετρα, ο μαγνητικός συντονισμός και η βιομαγνητική απεικόνιση. Τα αποτελέσματα των συγκρούσεων ανταλλαγής σπιν στο ατομικό σύστημα είναι πολύπλούσια και διαφέρουν ανάλογα τις συνθήκες: Μπορούν να προκαλέσουν αποσυμφωνία και να δημιουργήσουν θόρυβο σπιν ή μπορούν να μεταφέρουν πόλωση σπιν και κβαντική συμφωνία χωρίς να συνεισφέρουν στην αποσυμφωνία του ολικού σπιν του αερίου. Πρόσφατα, με την ανάπτυξη των κβαντικών μετρήσεων και της κβαντικής τεχνολογίας, οι συγκρούσεις ανταλλαγής σπιν έχουν τραβήξει αρκετά το ενδιαφέρον σαν ένας πόρος για την κβαντική μετρολογία και σαν πιθανή πηγή κβαντικού θορύβου. Κάναμε ένα πείραμα ακρίβειας το οποίο αφορά συσχετίσεις θορύβου σπιν σε πολυατομικά θερμά ατομικά αέρια. Πιο συγκεκριμένα, παρατηρούμε μη μηδενικές συσχετίσεις σπιν θορύβου και φαινόμενα μεταφορά κβαντικής συμφωνίας σε θερμική ισορροπία μεταξύ των σπιν των αλκαλικών ατόμων 133Cs και 87Rb, τα οποία έχουν από την φύση τους διαφορετικούς γυρομαγνητικούς λόγους. Και τα δύο αυτά αποτελέσματα πηγάζουν από τις αυθόρμητες και ακατάπαυστες συγκρούσεις ανταλλαγής σπιν οι οποίες τείνουν να συζεύξουν τα δυο ατομικά συστήματα μέσω της σύμφωνης ανταλλαγής σπιν. Ερευνούμε την συμπεριφορά των αυθόρμητων συσχετίσεων θορύβου σπιν τόσο σε μία ισχυρά συζευγμένη περιοχή, σε μικρά μαγνητικά πεδία, όπου ο ρυθμός των συγκρούσεων ανταλλαγής σπιν είναι μεγαλύτερος από την διαφορά των Larmor συχνοτήτων των δυο αερίων και σε μία ασθενώς συζευγμένη περιοχή, σε μεγαλύτερα μαγνητικά πεδία, όπου η μεγάλη συχνότητα Larmor τείνει να συρρικνώσει τις σχηματισμένες συσχετίσεις. Σε θεωρητικό επίπεδο, αναπτύξαμε μια εικόνα κβαντικών τροχιών των αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής σπιν, η οποία είναι σε συμφωνία με την γεννήτρια εξίσωση που περιγράφει την δυναμική του πίνακα πυκνότητας. Στην συνέχεια χρησιμοποιούμε τις κβαντικές τροχιές για να δείξουμε την φύση των συσχετίσεων θορύβου οι οποίες αναπτύσσονται αυθόρμητα σε πολυατομικά συστήματα και συχνά χρησιμοποιούνται σε ευαίσθητες μετρήσεις του σπιν. Τέλος, δείχνουμε ότι οι συγκρούσεις ανταλλαγής σπιν στα θερμά ατομικά αέρια δημιουργούν αυθόρμητα ισχυρές δυαδικές συμπλέξεις, τις οποίες και ποσοτικοποιούμε χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της θεωρίας της κβαντικής πληροφορίας. Οι συμπλέξεις αυτές έχουν χρόνο ζωής τουλάχιστον ίσο με τον χρόνο των συγκρούσεων ανταλλαγής σπιν και επηρεάζουν άμεσα μετρούμενα μεγέθη που σχετίζονται με τον θόρυβο σπιν. Παρουσιάζουμε ένα θεωρητικό παράδειγμα όπου ένα θερμό και πυκνό ατομικό αέριο μπορεί να διατηρήσει δυαδικές και ίσως και ανώτερης τάξης κβαντικές συμπλέξεις. Βαθύτερη κατανόηση των συγκρούσεων ανταλλαγής σπιν στα θερμά αέρια δυο διαφορετικών ειδών μπορεί να συνεισφέρει στην βελτίωση της λειτουργίας των ατομικών συσκευών, όπως είναι για παράδειγμα τα ατομικά μαγνητόμετρα, ή στην δημιουργία και ανακάλυψη νέων κβαντικών πρωτοκόλλων ή και νέων ατομικών συσκευών.
ΠΕΡΙΛΗΨΗΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το ρόλο της κβαντικής μηχανικής μάθησης στη βελτίωση της φαρμακευτικής έρευνας.Στόχος της είναι η διερεύνηση καινοτόμων τεχνολογιών, με το συνδυασμό της μηχανικής μάθησης και της κβαντικής υπολογιστικής, που μπορούν να βελτιώσουν τη διαδικασία ανάπτυξης νέων φαρμάκων, μειώνοντας το χρόνο και το κόστος.Πραγματοποιείται σύγκριση μεταξύ κλασικών και κβαντικών προσεγγίσεων σε ζητήματα επεξεργασίας δεδομένων, πρόβλεψης και ανάλυσης.Εξετάζονται οι βασικές αρχές της μηχανικής μάθησης και της κβαντικής υπολογιστικής, καθώς και η εφαρμογή τους σε προβλήματα μεγάλης υπολογιστικής πολυπλοκότητας, όπως η ανάλυση μοριακών αλληλεπιδράσεων.Παρουσιάζονται τόσο θεωρητικές όσο και πρακτικές προσεγγίσεις, οι οποίες αναδεικνύουν τη δυνατότητα των τεχνολογιών αυτών να βελτιώσουν την αποδοτικότητα.Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν τη δυναμική των τεχνολογιών που εξετάζονται όσον αφορά τη διαχείριση μεγάλων δεδομένων και τη μοντελοποίηση σύνθετων συστημάτων στην παραγωγική διαδικασία φαρμάκων.Η εργασία παρέχει ένα γενικό πλαίσιο για τη μελλοντική αξιοποίηση αυτών των τεχνολογιών στη φαρμακευτική έρευνα και καλλιεργεί την ανάγκη για περαιτέρω μελέτη και εξέλιξη στον κλάδο αυτό.
Τα φάρμακα μέσω της αλληλεπίδρασης τους κυρίως με συγκεκριμένες πρωτεΐνες-στόχους, ρυθμίζουν βιοχημικά μονοπάτια και φυσιολογικές λειτουργίες με στόχο την πρόληψη και τη θεραπεία των διαφόρων ασθενειών. Το αυξανόμενο κόστος και οι μακροχρόνιοι περίοδοι ανάπτυξης των νέων φαρμάκων αποτελούν σημαντική πρόκληση για τη φαρμακοβιομηχανία. Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα, το 92.5% των υποψηφίων φαρμάκων αποτυγχάνει. Αυτό οδηγεί σε σημαντική απώλεια πόρων και χρόνου με το μέσο συνολικό κόστος ανάπτυξης ενός φαρμάκου να ανέρχεται στα 879.3 εκατομμύρια δολάρια και τον μέσο χρόνο ανάπτυξης του στα 15 χρόνια. Το κόστος της ανάπτυξης νέων φαρμάκων αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται στο μέλλον, γεγονός που κάνει επιτακτική την ανάγκη εύρεσης νέων προσεγγίσεων που θα μειώσουν το κόστος και τον χρόνο ανάπτυξης. Τα τελευταία χρόνια, η μηχανική μάθηση έχει συνεισφέρει σημαντικά προς αυτή την κατεύθυνση. Επιπλέον, η μεγάλη αύξηση των διαθέσιμων βιολογικών δεδομένων έχει βοηθήσει τις μεθόδους βαθιάς μάθησης να επιδείξουν ανώτερες επιδόσεις σε σύγκριση με τη συμβατική μηχανική μάθηση και άλλες παραδοσιακές υπολογιστικές μεθόδους. Ωστόσο, οι μέθοδοι αυτές είναι πολύπλοκες και χρονοβόρες, γεγονός που αποτελεί σημαντικό εμπόδιο στην πρακτική εφαρμογή τους. Στο πλαίσιο αυτό, η κβαντική υπολογιστική και η κβαντική μηχανική μάθηση προσφέρουν θεωρητικά υποσχόμενες λύσεις για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων. Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται τη κλασική μηχανική μάθηση και την κβαντική υπολογιστική, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο αυτά τα πεδία μπορούν να συνδυαστούν αποτελεσματικά, στη δημιουργία ενός νέου ερευνητικού πεδίου αυτό της κβαντικής μηχανικής μάθησης. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζονται αναλυτικά οι εφαρμογές της κβαντικής μηχανικής μάθησης στο πεδίο της ανακάλυψης φαρμάκων. Η πρόβλεψη της συγγένειας πρόσδεσης φαρμάκων σε πρωτεΐνες-στόχους, είναι ένα από τα πιο σημαντικά θέματα στην ανακάλυψη φαρμάκων. Παρουσιάζουμε τους κλασικούς αλγόριθμους μηχανικής μάθησης που προβλέπουν τη συγγένεια πρόσδεσης και συζητάμε διάφορα θέματα όπως η αναπαράσταση των δεδομένων. Προτείνουμε υβριδικά κβαντο-κλασικά νευρωνικά δίκτυα για την πρόβλεψη της συγγένειας πρόσδεσης πρωτεΐνης-στόχου και πιθανού φαρμάκου καθώς και ένα πλαίσιο υλοποίησης και αξιολόγησης κλασικών και υβριδικών κβαντο-κλασικών νευρωνικών δικτύων. Αρχικά, σχεδιάζουμε ένα μεταβλητό κβαντικό αλγόριθμο για την πρόβλεψη τιμών και ένα κλασικό συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο μιας διάστασης για την παράλληλη εξαγωγή χαρακτηριστικών των πρωτεϊνών και των φαρμάκων. Διατηρώντας το κλασικό συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο σταθερό, υλοποιούμε διάφορα κλασικά και υβριδικά κβαντο-κλασικά μοντέλα. Στην κλασική προσέγγιση, υλοποιούνται τρία κλασικά τμήματα πρόβλεψης διαφορετικών πολυπλοκοτήτων χρησιμοποιώντας τρία πλήρως συνδεδεμένα στρώματα. Ενώ στην υβριδική προσέγγιση, υλοποιούνται πέντε κβαντικά τμήματα πρόβλεψης, συνδυάζοντας τον μεταβλητό κβαντικό αλγόριθμο πρόβλεψης, με διαφορετικές κβαντικές κωδικοποιήσεις, και με κβαντικά κυκλώματα διαφορετικών qubits. Τα πειράματα εκτελέστηκαν σε προσομοιωτή και τα ευρήματά μας δείχνουν σαφώς ότι τα υβριδικά κβαντο-κλασικά μοντέλα με χαμηλότερη πολυπλοκότητα αποδίδουν βελτιωμένη ακρίβεια και γενίκευση, επιδεικνύοντας το κβαντικό πλεονέκτημα. Επιπλέον, τα υβριδικά μοντέλα επιταχύνουν τη διαδικασία εκπαίδευσης όσον αφορά τις επαναλήψεις και επιτυγχάνουν ταχύτερη σταθεροποίηση. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η κβαντική μηχανική μάθηση αποτελεί μια υποσχόμενη κατεύθυνση. Τέλος, η παρούσα διατριβή παρέχει σημαντικές γνώσεις και μεθοδολογίες που μπορούν να βελτιώσουν την εφαρμογή και την αξιολόγηση των τεχνικών κβαντικής μηχανικής μάθησης, ενισχύοντας την πρακτική εφαρμογή τους σε κβαντικές θορυβώδες- ενδιάμεσης κλίμακας συσκευές.
Η κβαντική υπολογιστική (QC) και η επιστήμη της κβαντικής πληροφορίας (QIS) αποτελούν ταχέως αναπτυσσόμενους τομείς στη σύγχρονη επιστήμη και τεχνολογία, παρέχοντας τη δυνατότητα επίλυσης ορισμένων υπολογιστικών προβλημάτων με εκθετικά μεγαλύτερη ταχύτητα από τις κλασικές μεθόδους. Ως εκ τούτου, παρατηρείται έντονο ενδιαφέρον από διάφορους επιστημονικούς και τεχνολογικούς κλάδους για την ταυτοποίηση προβλημάτων και τον σχεδιασμό κβαντικών αλγορίθμων που επιδεικνύουν "κβαντικό πλεονέκτημα" σε σχέση με τις αντίστοιχες κλασικές μεθόδους. Η αναζήτηση εναλλακτικών μεθόδων υλοποίησης υπολογισμών δεν περιορίζεται αποκλειστικά στο πεδίο της κβαντικής υπολογιστικής. Αντίθετα, αποτελεί αντικείμενο ευρύτερης έρευνας τα τελευταία χρόνια π.χ. νευρομορφικά δίκτυα (neuromorphic networks), καθώς οι υπολογιστικές απαιτήσεις αυξάνονται συνεχώς, ενώ είναι δεδομένο ότι οι σύγχρονες υπολογιστικές μηχανές κάποια στιγμή θα αγγίξουν τα όριά τους. Συνεπώς, στο πλαίσιο της εξερεύνησης των υπολογιστικών δυνατοτήτων αλλά και της προοπτικής εφαρμογής των κβαντικών υπολογιστικών μεθόδων σε κλασσικά φυσικά προβλήματα, η παρούσα διατριβή μελετάει την σύγκλιση των κβαντικών τεχνολογιών με τον τομέα της φυσικής πλάσματος και σύντηξης όπου οι υπολογιστικές προκλήσεις είναι κρίσιμες για τη μελέτη των πολύπλοκων φυσικών διεργασιών που λαμβάνουν χώρα στο πλάσμα. Συγκεκριμένα, η παρούσα εργασία εστιάζει στην διάδοση και τη σκέδαση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε μαγνητισμένο πλάσμα και πολύπλοκα ηλεκτρομαγνητικά υλικά, μελετώντας και ενσωματώνοντας τις εξισώσεις του Μάξγουελ (Maxwell) στο πλαίσιο της κβαντικής υπολογιστικής. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, που περιγράφονται από τις εξισώσεις Maxwell, διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο σε σύγχρονες τεχνολογικές εφαρμογές από τις τηλεπικοινωνίες μέχρι τη θέρμανση πλάσματος σε πειράματα σύντηξης. Στον τομέα της μαγνητικής σύντηξης, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα είναι απαραίτητα για τον μετριασμό των ασταθειών, την οδήγηση ρεύματος, τη θέρμανση και τον έλεγχο της θερμοκρασίας του πλάσματος. Παρότι η θεωρητική κατανόηση της δυναμικής των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε μαγνητισμένο πλάσμα και άλλα πολύπλοκα υλικά έχει εδραιωθεί, η ανάπτυξη υπολογιστικών μοντέλων που μπορούν να περιγράψουν με ακρίβεια αυτά τα φαινόμενα υπό ρεαλιστικές πειραματικές συνθήκες παραμένουν ένα κρίσιμο πεδίο έρευνας. Η παρούσα διατριβή εξετάζει την κβαντική αναδιατύπωση των εξισώσεων Maxwell, με στόχο:(1) Την θεωρητική μελέτη και αξιολόγηση των περιορισμών και δυνατοτήτων της κβαντικής υπολογιστικής θεώρησης στις κλασσικές εξισώσεις Maxwell. (2) Την πρόταση και μελέτη κβαντικών αλγορίθμων και των κβαντικών πόρων που απαιτούνται για την προσομοίωση των εξισώσεων Maxwell στην εποχή των Κβαντικών Υπολογιστών με Θόρυβο (NISQ) και πέρα από αυτή. Η διατριβή οργανώνεται ως εξής: Το Κεφάλαιο 1 περιγράφει την τρέχουσα κατάσταση της έρευνας σχετικά με την κβαντική υπολογιστική στη φυσική πλάσματος. Παρουσιάζονται επίσης οι στόχοι και το όραμα της διατριβής. Στο Κεφάλαιο 2 περιγράφονται βασικές έννοιες της κβαντικής μηχανικής, της κβαντικής υπολογιστικής και των ανοικτών κβαντικών συστημάτων, οι οποίες αποτελούν τη θεωρητική βάση για τις επόμενες ενότητες. Το Κεφάλαιο 3 αναλύει τη θεωρητική διατύπωση και τις αλγοριθμικές τεχνικές που απαιτούνται για την κβαντική αναπαράσταση των εξισώσεων Maxwell. Στο Κεφάλαιο 4 παρουσιάζεται μια συστηματική προσέγγιση για την κβαντική προσομοίωση της διάδοσης και της σκέδασης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε πολύπλοκα μέσα και μαγνητισμένο πλάσμα. Τέλος, το Κεφάλαιο 5 αξιολογεί την πιθανή επίδραση αυτής της έρευνας τόσο στις εφαρμογές της κβαντικής υπολογιστικής στη φυσική πλάσματος όσο και στις συνεισφορές της φυσικής πλάσματος στην προώθηση των κβαντικών τεχνολογιών. Συζητούνται επίσης προτάσεις για μελλοντική έρευνα και ανοιχτά ζητήματα.
Τα Ζεύγη Ιοντικών Ριζών (Radical-Ion Pairs) και οι βιοχημικές τους αντιδράσεις αποτελούν έναυσμα για τη μελέτη κβαντικών φαινομένων στα βιολογικά συστήματα. Αυτό οφείλεται στο ότι παρουσιάζουν μια σειρά φαινομένων που ανήκουν, και μπορούν να γίνουν κατανοητά, στο πεδίο της επιστήμης της κβαντικής πληροφορίας και ταυτόχρονα είναι κεντρικής σημασίας για την κατανόηση του μηχανισμού της βιοχημικής πυξίδας των αποδημητικών πτηνών, καθώς και της δυναμικής της μεταφοράς του σπιν στα ενεργά κέντρα της φωτοσύνθεσης (photosynthetic reaction centers). Πρόσφατα, έχει δειχθεί ότι οι βαθμοί ελευθερίας του σπιν αυτών των βιοχημικών συστημάτων αποτελούν ανοικτά κβαντικά συστήματα. Στην παρούσα διατριβή, δείχνουμε ότι η σύζευξη του σπιν του Ζεύγους Ιοντικών Ριζών με τις διεγερμένες δονητικές καταστάσεις του ηλεκτρικά ουδέτερου μορίου από το οποίο προέρχεται, δημιουργεί μια μετατόπιση Lamb (Lamb shift) στα μαγνητικά (singlet και triplet) ενεργειακά επίπεδα του Ζεύγους Ιοντικών Ριζών. Με άλλα λόγια, η αλληλεπίδραση του σπιν του Ζεύγους Ιοντικών Ριζών με το περιβάλλον μετατοπίζει τις singlet και triplet ενεργειακές του στάθμες σε σχέση με τις αντίστοιχες ενεργειακές στάθμες ενός κλειστού και μη-φυσικού Ζεύγους Ιοντικών Ριζών, το οποίο είναι απομονωμένο από το περιβάλλον του. Επιπλέον, για το λόγο ότι οι μετατοπίσεις Lamb των singlet και triplet ενεργεικών σταθμών είναι εν γένει διαφορετικές, δημιουργείται ένα singlet-triplet ενεργειακό χάσμα, το οποίο είναι φυσικά ισοδύναμο με το αντίστοιχο singlet-triplet ενεργειακό χάσμα που προκαλεί μια αλληλεπίδραση ανταλλαγής σπιν (spin-exchange). Αυτό το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι σημαντικό για την κατανόηση της ενεργειακής δομής και της δυναμικής των ενεργών κέντρων της φωτοσύνθεσης, τα οποία είναι άμεσα συνυφασμένα με την εξαιρετικά υψηλή ενεργειακή απόδοση της φωτοσύνθεσης [Eur. Phys. J. Plus 129, 187 (2014)]. Επιπλέον, σε αυτή τη διατριβή μελετώνται οι βιοχημικές αντιδράσεις του Ζεύγους Ιοντικών Ριζών από τη σκοπιά της Κβαντικής Μετρολογίας και Εκτίμησης Παραμέτρου. Η σύμφωνη κβαντομηχανική ταλάντωση του oλικού ηλεκτρονικού σπιν αυτών των βιομοριακών ιόντων επηρεάζεται από την ένταση ενός εξωτερικού μαγνητικού πεδίου και κατ' αυτόν τον τρόπο τα προϊόντα των αντιδράσεών τους μπορούν ουσιαστικά να υλοποιήσουν ένα βιοχημικό μαγνητόμετρο. Χρησιμοποιώντας την κβαντική πληροφορία Fisher, βρίσκουμε το απόλυτο κβαντικό όριο στην ευαισθησία των βιοχημικών αυτών μαγνητομέτρων. Ακολούθως, μελετούμε κατά πόσο η συνήθης μαγνητομετρία με τα προϊόντα των αντιδράσεων του Ζεύγους Ιοντικών Ριζών εξασφαλίζει αυτή βέλτιστη δυνατή μαγνητική ευαισθησία και βρίσκουμε ότι είναι χειρότερη σχεδόν κατά μία τάξη μεγέθους. Εν τέλει, δείχνουμε ότι εκτελώντας κάποιο φυσικά και χημικά ρεαλιστικό κβαντικό έλεγχο στις αντιδράσεις τους, παρόμοιο με μια συμβολομετρία Ramsey, μπορούμε να εξασφαλίσουμε ένα βιοχημικό μαγνητόμετρο του οποίου η ευαισθησία είναι σχεδόν δύο φορές μικρότερη από τη βέλτιστη δυνατή. Ο κβαντικός αυτός έλεγχος παρουσιάζεται ως ένα κβαντικό κύκλωμα που περιέχει την αλληλεπίδραση ανταλλαγής σπιν, καθώς κι έναν πρόσφατα προτεινόμενο μοριακό διακόπτη. Τοιουτοτρόπως, αυτό το αποτέλεσμα εγκαθιδρύει την εφαρμογή αναπτυγμένων μεθόδων Κβαντικής Μετρολογίας σε βιολογικά συστήματα [Phys. Rev. A 95, 032129 (2017)].