Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Log inSign up
Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Blog
Job Board
Q3AS

© 2026 Aqora Quantum S.A.S.

TermsPrivacyLegal Notice

Ultrazimne atomy od kuchni

Mateusz Zawadzki

Published Jan 1, 2019• 0 citations
OpenAlex

Abstract

Artykul prezentuje w jaki sposob osiągnąc temperature bliską 0 K w laboratorium fizycznym. Krok po kroku opisane zostaly procedury eksperymentalne uzywane do wytwarzania atomowego kondensatu Bose-Einsteina, m.in. chlodzenie laserowe, pulapkowanie magnetyczne, chlodzenie przez odparowanie.

Related papers

Laserowe chłodzenie i pułapkowanie atomów obojętnych

William D. Phillips

Postępy Fizyki•Jan 1, 1998•1 citation

Zastosowanie metrologiczne zimnych atomów pułapkowanych optycznie

Marcin Piotrowski

Rozprawa omawia wybrane zastosowania metrologiczne zimnych atomów pułapkowanych optycznie na przykładzie dwóch eksperymentów: pułapki dipolowej dla zimnych atomów rubidu oraz sieci optycznej dla atomów strontu, będącej częścią większego przedsięwzięcia: pierwszego polskiego atomowego zegara optycznego. Optyczna pułapka dipolowa dla atomów rubidu powstała w laboratorium Zimnych Atomów Zakładu Fotoniki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Celem budowy nowego stanowiska eksperymentalnego jest możliwości badania nieliniowych efektów magnetooptycznych, jak na przykład efekt Fardaya do celów precyzyjnej magnetometrii. W pierwszym etapie atomy rubidu są chłodzone w dwuwymiarowej pułapce magneto-optycznej (2D-MOT), formując strumień wstępnie schłodzonych atomów dla trójwymiarowej pułapki magnetooptycznej (3D-MOT). Proces przeładowania i formowania wiązki i jest szczegółowo opisany i scharakteryzowany.Następnie zimne atomy są do pułapki optycznej dipolowej (ODT), która przestrzennie przekrywa się z 3D-MOT. Rozprawa opisuje wyniki badania efektu Faradaya w optycznej pułapce dipolowej. Sieć optyczna dla atomów strontu jest częścią budowy Polskiego Optycznego Zegara Atomowego (POZA) w Krajowym Laboratorium Fizyki Atomowej, Molekularnej i Optycznej. Szczegółowo opisana jest aparatura tworząca strontowy standard częstotliwości dla zegara atomowego. Omówione są wyniki badania spektroskopii ultra-wąskiego przejścia zegarowego w próbkach atomów Strontu oraz stabilności stworzonego na jego bazie zegara optycznego.

•Oct 23, 2015•0 citations

Prace z kondensatem Bosego-Einsteina atomów rubidu w Krajowym Laboratorium Fizyki Atomowej, Molekularnej i Optycznej

Wojciech Gawlik, M. Zawada

Elektronika : konstrukcje, technologie, zastosowania•Jan 1, 2008•0 citations

Gdy atomy zachowują się jak fale : kondensacja Bosego-Einsteina i laser atomowy

Wolfgang Ketterle

Postępy Fizyki•Jan 1, 2003•0 citations

Bose-Einsteinova kondenzacija

Julia Petrović

Bose - Einsteinova kondenzacija je specificna vrsta faznog prijelaza preko koje je omoguceno proucavanje kvantnih efekata na makroskopskoj razini. Takav prijelaz karakterizira pad velikog broja bozona u osnovno stanje i opserviranje velikog vala materije. Teorija pretpostavljena od strane Alberta Einsteina dvadesetih godina 20. stoljeca daje statisticku pozadinu o ponasanju plina bozona nakon sto se temperatura sustava smanji ispod kriticne temperature. Da bi se mogla razviti intuitivna percepcija o prelasku iz obicnog Boseovog plina u Bose - Einsteinov kondenzat, krece se od uvođenja de Broglieve valne duljine te objasnjava kako ona postaje sve veca snižavanjem temperature sustava. Potom kvantno - statisticki koncept daje konkretan izracun i objasnjenje kriticne temperature. Predstavlja se pojednostavljeni teorijski model za Bose - Einsteinov kondenzat preko Gross - Pitaevskii jednadžbe, uz pobliže objasnjenje kroz rasprsenje hladnih atoma i definiranje duljine rasprsenja za nisko temperaturni sustav bozona. Nakon teorijskog objasnjenja daje se povijesni pregled teorijskih i eksperimentalnih radova koji su prethodili realizaciji Bose - Einsteinove kondenzacije, a usko su povezani s njom. Na kraju su opisane tehnike hlađenja sustava bozona te rezultati prvog postizanja kondenzata.

•Sep 25, 2019•0 citations

Doświadczalne badania kondensatu Bosego-Einsteina atomów ^{87}\textrm{RB}

Marcin E. Witkowski

•Jan 28, 2011•0 citations
Rozprawa omawia wybrane zastosowania metrologiczne zimnych atomów pułapkowanych optycznie na przykładzie dwóch eksperymentów: pułapki dipolowej dla zimnych atomów rubidu oraz sieci optycznej dla atomów strontu, będącej częścią większego przedsięwzięcia: pierwszego polskiego atomowego zegara optycznego. Optyczna pułapka dipolowa dla atomów rubidu powstała w laboratorium Zimnych Atomów Zakładu Fotoniki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Celem budowy nowego stanowiska eksperymentalnego jest możliwości badania nieliniowych efektów magnetooptycznych, jak na przykład efekt Fardaya do celów precyzyjnej magnetometrii. W pierwszym etapie atomy rubidu są chłodzone w dwuwymiarowej pułapce magneto-optycznej (2D-MOT), formując strumień wstępnie schłodzonych atomów dla trójwymiarowej pułapki magnetooptycznej (3D-MOT). Proces przeładowania i formowania wiązki i jest szczegółowo opisany i scharakteryzowany.Następnie zimne atomy są do pułapki optycznej dipolowej (ODT), która przestrzennie przekrywa się z 3D-MOT. Rozprawa opisuje wyniki badania efektu Faradaya w optycznej pułapce dipolowej. Sieć optyczna dla atomów strontu jest częścią budowy Polskiego Optycznego Zegara Atomowego (POZA) w Krajowym Laboratorium Fizyki Atomowej, Molekularnej i Optycznej. Szczegółowo opisana jest aparatura tworząca strontowy standard częstotliwości dla zegara atomowego. Omówione są wyniki badania spektroskopii ultra-wąskiego przejścia zegarowego w próbkach atomów Strontu oraz stabilności stworzonego na jego bazie zegara optycznego.
Bose - Einsteinova kondenzacija je specificna vrsta faznog prijelaza preko koje je omoguceno proucavanje kvantnih efekata na makroskopskoj razini. Takav prijelaz karakterizira pad velikog broja bozona u osnovno stanje i opserviranje velikog vala materije. Teorija pretpostavljena od strane Alberta Einsteina dvadesetih godina 20. stoljeca daje statisticku pozadinu o ponasanju plina bozona nakon sto se temperatura sustava smanji ispod kriticne temperature. Da bi se mogla razviti intuitivna percepcija o prelasku iz obicnog Boseovog plina u Bose - Einsteinov kondenzat, krece se od uvođenja de Broglieve valne duljine te objasnjava kako ona postaje sve veca snižavanjem temperature sustava. Potom kvantno - statisticki koncept daje konkretan izracun i objasnjenje kriticne temperature. Predstavlja se pojednostavljeni teorijski model za Bose - Einsteinov kondenzat preko Gross - Pitaevskii jednadžbe, uz pobliže objasnjenje kroz rasprsenje hladnih atoma i definiranje duljine rasprsenja za nisko temperaturni sustav bozona. Nakon teorijskog objasnjenja daje se povijesni pregled teorijskih i eksperimentalnih radova koji su prethodili realizaciji Bose - Einsteinove kondenzacije, a usko su povezani s njom. Na kraju su opisane tehnike hlađenja sustava bozona te rezultati prvog postizanja kondenzata.