Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Log inSign up
Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Blog
Job Board
Q3AS

© 2026 Aqora Quantum S.A.S.

TermsPrivacyLegal Notice

Generalized entanglement in quantum information theory: optimization free measures and faithful extraction protocols

Nikolaos K. Kollas

Published Jan 1, 2020• 0 citations
Publisher

Abstract

Μελετώντας γενικεύσεις του εναγκαλισμού στην κβαντική θεωρία πόρων, θα κατασκευάσουμε μια συνεχή οικογένεια μέτρων άνευ βελτιστοποίησης για να ποσοτικοποιήσουμε τον πόρο που περιέχει ένα σύστημα για κάθε θεωρία στην οποία το σύνολο των ελεύθερων καταστάσεων δίνεται από την εικόνα ενός ταυτόσημου και μοναδιαίου μετασχηματισμού. Στην συνέχεια με την βοήθεια αυτών των μέτρων θα επιχειρηματολογήσουμε υπέρ του σωστού ορισμού μιας αδρομερούς προβολικής μέτρησης. Επιπλέον μελετάμε το ερώτημα της πιστής εξαγωγής κβαντικής συμφωνίας από ένα σύστημα σε κάποιο άλλο. Κατασκευάζουμε δύο καινοτόμα πρωτόκολλα, ένα ικανό να εξάγει μία μικρή ποσότητα κάθε φορά και το άλλο μία μεγαλύτερη, και τα εφαρμόζουμε στην περίπτωση μιας δεξαμενής που βρίσκεται στην σύμφωνη και την πεπιεσμένη κατάσταση αντίστοιχα ενός αρμονικού ταλαντωτή. Μελετώντας την περίπτωση εξαγωγής σε κιούμπιτ δείχνεται ότι και για τις δύο περιπτώσεις το πιο ισχυρό πρωτόκολλο αποδίδει καλύτερα από μία προηγούμενη μέθοδο γνωστή ως καταλυτική συμφωνία.

DOI
10.12681/eadd/46984

Related papers

Post-quantum cryptographic algorithms

Μαρία Σαμπάνη

Οι ραγδαίες εξελίξεις στην επιστήμη της Κβαντικής Υπολογιστικής απειλούν τα θεμέλια ασφάλειας των κλασικών κρυπτογραφικών συστημάτων, καθιστώντας αναγκαία τη δημιουργία και την ανάπτυξη μετακβαντικών κρυπτογραφικών αλγορίθμων. Αυτή η διατριβή διερευνά τα θεωρητικά θεμέλια, τις πρακτικές υλοποιήσεις και τις αξιολογήσεις απόδοσης μετακβαντικών κρυπτογραφικών αλγορίθμων που έχουν σχεδιαστεί για να αντέχουν τις ικανότητες των κβαντικών αντιπάλων. Η έρευνά μας περιλαμβάνει τέτοια πιθανά κρυπτογραφικά πρωτόκολλα, με ιδιαίτερη έμφαση στους αλγόριθμους που βασίζονται σε δικτυωτά και επικεντρώνεται στην ασφάλεια, την αποτελεσματικότητά τους και τη δυνατότητα εφαρμογής τους στην καθημερινότητα. Οι αρχικές ενότητες της διατριβής παρέχουν μια ολοκληρωμένη ανασκόπηση των μαθηματικών θεμελίων της μετα-κβαντικής κρυπτογραφίας, περιγράφοντας λεπτομερώς τα τρωτά σημεία των σημερινών συστημάτων όπως το RSA υπό κβαντικές επιθέσεις, ιδιαίτερα εκείνα που αφορούν τον αλγόριθμο του Shor. Αναλύουμε τις θεμελιώδεις ισχυρές υποθέσεις που στηρίζουν τους μετακβαντικούς αλγόριθμους, όπως το δυσεπίλυτα προβλήματα των δικτυωτών, που δημιουργούν μια ισχυρή θεωρητική βάση για την ασφάλειά τους. Ο πυρήνας της διατριβής είναι αφιερωμένος στην περιγραφή και αξιολόγηση συγκεκριμένων μετακβαντικών κρυπτογραφικών αλγορίθμων που βασίζονται σε δικτυωτά. Η διατριβή εμβαθύνει στις θεωρητικές βάσεις, τις πρακτικές υλοποιήσεις και τις βελτιστοποιήσεις απόδοσης κρυπτογραφικών σχημάτων που βασίζονται σε δικτυωτά, με ιδιαίτερη έμφαση στη δυνατότητα εφαρμογής τους σε έναν μετα-κβαντικό κόσμο. Η έρευνα περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη ανάλυση των μαθηματικών κατασκευών που κρύβουν προβλήματα δικτυωτών,την εφαρμογή τους, την ανάπτυξη ισχυρών κρυπτογραφικών πρωτοκόλλων και την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειάς τους. Εξετάζουμε το σχεδιασμό και την υλοποίηση σχημάτων κρυπτογράφησης δημόσιου κλειδιού, όπως τα κρυπτοσυστήματα GGH, NTRU, LWE και Ring-LWE, όπως και ψηφιακών υπογραφών, επισημαίνοντας τις ιδιότητες ασφαλείας και την πρακτική τους απόδοση. ΤοLearning With Errors έχει συγκεντρώσει ιδιαίτερη προσοχή λόγω των ισχυρών αποδείξεων ασφαλείας και της ευελιξίας του στην κατασκευή κρυπτογραφικών σχημάτων. Επιπλέον, η παρούσα διατριβή διερευνά τις θεωρητικές βάσεις και τις πρακτικές εφαρμογές κρυπτογραφικών σχημάτων που βασίζονται στο πρόβλημα Learning With Errors (LWE). Στο δεύτερο και κύριο μέρος, αναπτύσσουμε ένα νέο κρυπτογραφικό πρωτόκολλο βασισμένο στο LWE κρυπτοσύστημα, το οποίο περιλαμβάνει πρωτόκολλο ανταλλαγής κλειδιών και ένα σχήμα κρυπτογράφησης δημόσιου κλειδιού. Ο κρυπτογραφικός μας αλγόριθμος εφαρμόζεται, αναλύεται αυστηρά ως προς την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά του, με έμφαση στη δυνατότητα εφαρμογής του. Εισάγουμε μια βελτιστοποίηση του LWE, κατασκευάζοντας ένα πιο σύνθετο κρυπτογραφικό πρωτόκολλο για κρυπτογράφηση one-to-oneκαι το σχήμα μας είναι ένα σύστημα που βασίζεται στο LWE και εφαρμόζεται σε σύγχρονες πλατφόρμες που χρησιμοποιούν κρυπτογράφηση. Αυτές οι εφαρμογές απεικονίζουν την ευελιξία και τις δυνατότητες του LWE ως θεμελιώδους εργαλείου στο ευρύτερο τοπίο της κρυπτογραφικής έρευνας.Αυτή η διατριβή συμβάλλει στην πρόοδο της κρυπτογραφίας με βάση τα δικτυωτά παρέχοντας θεωρητικές γνώσεις, πρακτικές υλοποιήσεις και ένα καινοτόμο βελτιστοποιημένο κρυπτοσύστημα βασισμένο στο Learning with Errors. Τα ευρήματα μας υποστηρίζουν την υιοθέτηση κρυπτογραφικών συστημάτων που βασίζονται στο LWE ως ακρογωνιαίο λίθο της ασφαλούς επικοινωνίας στη μετα-κβαντική εποχή.

•Sep 1, 2024•0 citations

Design and synthesis of efficient circuits for quantum computers

Αρχιμήδης Παυλίδης

Οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της πειραματικής κατασκευής κβαντικών υπολογιστών με εξαρτήματα αυξημένης αξιοπιστίας δείχνει ότι η κατασκευή τέτοιων μεγάλων μηχανών βασισμένων στις αρχές της κβαντικής φυσικής είναι πιθανή στο κοντινό μέλλον. Καθώς το μέγεθος των μελλοντικών κβαντικών υπολογιστών θα αυξάνεται, η σχεδίαση αποδοτικότερων κβαντικών κυκλωμάτων και μεθόδων σχεδίασης θα αποκτήσει σταδιακά πρακτικό ενδιαφέρον. Η συνεισφορά της διατριβής στην κατεύθυνση της σχεδίασης αποδοτικών κβαντικών κυκλωμάτων είναι διττή: Η πρώτη είναι η σχεδίαση καινοτόμων αποδοτικών αριθμητικών κβαντικών κυκλωμάτων βασισμένων στον Κβαντικό Μετασχηματισμό Fourier (QFT), όπως πολλαπλασιαστής-με-σταθερά-συσσωρευτής (MAC) και διαιρέτης με σταθερά, με γραμμικό βάθος (ή ταχύτητα) ως προς τον αριθμό ψηφίων των ακεραίων. Αυτά τα κυκλώματα συνδυάζονται αποτελεσματικά ώστε να επιτελέσουν την πράξη του modulo πολλαπλασιασμού με σταθερά με γραμμική πολυπλοκότητα χρόνου και χώρου και συνεπώς μπορούν να επιτελέσουν την πράξη της modulo εκθετικοποίησης (modular exponentiation) με τετραγωνική πολυπλοκότητα χρόνου και γραμμική πολυπλοκότητα χώρου. Οι πράξεις της modulo εκθετικοποίησης και του modulo πολλαπλασιασμού είναι αναπόσπαστα μέρη του σημαντικού κβαντικού αλγορίθμου παραγοντοποίησης του Shor, αλλά και άλλων κβαντικών αλγορίθμων της ίδιας οικογένειας, γνωστών ως κβαντική εκτίμηση φάσης (Quantum Phase Estimation). Αντιμετωπίζονται με αποτελεσματικό τρόπο σημαντικά προβλήματα υλοποίησης, που σχετίζονται με την απαίτηση χρήσης κβαντικών πυλών περιστροφής υψηλής ακρίβειας, καθώς και της χρήσης τοπικών επικοινωνιών. Η δεύτερη συνεισφορά της διατριβής είναι μία γενική μεθοδολογία ιεραρχικής σύνθεσης κβαντικών και αντιστρέψιμων κυκλωμάτων αυθαίρετης πολυπλοκότητας και μεγέθους. Η ιεραρχική μέθοδος σύνθεσης χειρίζεται καλύτερα μεγάλα κυκλώματα σε σχέση με τις επίπεδες μεθόδους σύνθεσης. Η προτεινόμενη μέθοδος προσφέρει πλεονεκτήματα σε σχέση με τις συνήθεις ιεραρχικές συνθέσεις που χρησιμοποιούν την μέθοδο "υπολογισμός-αντιγραφή-αντίστροφος υπολογισμός" του Bennett.

•Dec 1, 2016•0 citations

A study of quantum circuits based on semiconductor structures

Prousalis Konstantinos

Μια μελέτη εκπονείται επάνω στο κβαντικό κυκλωματικό μοντέλο δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στο πρόβλημα του κβαντικού θορύβου επάνω σε τεχνολογίες βασισμένες στις κβαντικές διατάξεις ημιαγωγών. Σε υπολογιστικά συστήματα μεγαλύτερης κλίμακας απαιτούνται τεχνολογίες ανθεκτικές στο θόρυβο έτσι ώστε να επιτυγχάνεται το κατώτερο ανεκτό επίπεδο θορύβου που θα εξασφαλίζει αξιόπιστο υπολογισμό. Ένα λογισμικό εργαλείο σχεδίασης κβαντικών κυκλωμάτων με αυτοματισμούς στο όνομα QuCirDET έχει αναπτυχθεί ώστε να προσφέρει εύκολη σχεδίαση λογικών κυκλωμάτων μαζί με την ενσωμάτωση πρωτόκολλων διόρθωσης σφάλματος. Ο χρήστης πρώτα σχεδιάζει το λογικό κύκλωμα, επιλέγει το επιθυμητό πρωτόκολλο διόρθωσης σφάλματος και έπειτα δημιουργεί αυτόματα το κωδικοποιημένο κύκλωμα. Αυτός ο αυτοματισμός θα προσφέρει μια εποπτική εικόνα του κωδικοποιημένου κυκλώματος για περαιτέρω μελέτη. Η γραφική διεπαφή σχεδίασης είναι ανοιχτού κώδικα και ελεύθερα διαθέσιμη να εμπλουτιστεί από τον οποιονδήποτε με νέα λογισμικά αρθρώματα προσομοίωσης. Ένα παράδειγμα ενός τέτοιου αρθρώματος παρουσιάζεται που προσομοιώνει τη συμπεριφορά κβαντικού θορύβου. Ο χρόνος επιβίωσης στο θόρυβο ενός κβαντικού καταχωρητή μνήμης εξαρτάται από τη τεχνολογία που χρησιμοποιείται. Για να πετύχουμε στην εξομοίωση του θορύβου μια προσέγγιση μεγαλύτερης ευαισθησίας κάνουμε τη θεώρηση ενός μετρικού συστήματος από μονάδες θορύβου που δρουν αθροιστικά και εφαρμόζουμε τη μέθοδο Monte Carlo. Η μέθοδος εφαρμόζει επάνω στο πρωτόκολλο αποσφαλμάτωσης του Steane για κώδικες stabilizer και η απόδοση αποτιμάται μέσα από τον υπολογισμό ορίων ανοχής του θορύβου. Ένα άλλο ξεχωριστό χαρακτηριστικό είναι ο υπολογισμός της επιδείνωσης του θορύβου προσομοιώνοντας την εξέλιξή του μέσα στο κβαντικό υπολογισμό. Ορισμένα συγκριτικά αποτελέσματα για διαφορετικά πρωτόκολλα παρουσιάζονται. Στη συνέχεια, η πολύπλοκη δομή της κβαντικής τελείας προσομοιώνεται λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες αλληλεπιδράσεις που ασκούνται από τον περίγυρo της κβαντικής τελείας. Ένα ξεχωριστό υποπρόγραμμα εξομοίωσης αναπρύχθηκε να μιμιθεί τη συμπεριφορά του θορύβου του ηλεκτρικού φορτίου και των ιδιοστροφορμών (spin) των πυρήνων που παράγονται με τυχαίο τρόπο μέσα στο ισοτροπικό ημιαγώγιμο υλικό 28Si. Η Monte Carlo μέθοδος χρησιμοποιείται κι εδώ ώστε να υπολογίσει τα επιπεδα θορύβου μέσα στην τελεία με ακρίβεια. Η προσομοίωση συνεχίζεται με το πρωτόκολλο του Steane και το μετρικό σύστημα επιδείνωσης. Κι εδώ δύο κώδικες της οικογένειας surface επιλέγονται να συγκριθούν και τα αποτελέσματα παρουσιάζονται. Τέλος, μια μελέτη περίπτωσης ολοκληρώνεται επάνω σε ένα κβαντικό κύκλωμα. Το κύκλωμα εξετάζεται από πλευράς κατανάλωσης πόρων, χρόνου εκτέλεσης και αντοχής θορύβου. Ο χρόνος εκτέλεσης και η αντοχή στο θόρυβο υπολογίζονται και συγκρίνονται με δύο άλλα γνωστά μοντέλα κβαντικού υπολογισμού όπως: τα υπεραγώγιμα transmon qubits και τις παγίδες ιόντων. Οι μέθοδοι εξομοίσης του QuCirDET χρησιμοποιούνται για να παραχθούν τα αποτελέσματα απόδοσης. Το κβαντικό κύκλωμα της μελέτης αποτελεί μέρος μιας από τις δυο μεθόδους που προτείναμε για τη βελτίωση του προβλήματος της στοίχισης αλληλουχιών. Και οι δυο μέθοδοι συμβάλουν σημαντικά στη βελτίωση της στοίχισης μεταξύ δύο αλληλουχιών. Ο QuCirDET θα πρέπει να βελτιωθεί προς διάφορες κατευθύνσεις ώστε να χρησιμοποιηθεί για περαιτέρω μελέτη και ανάλυση πρωτόκολλων διόρθωσης σφαλμάτων.

•Jul 1, 2019•0 citations

Quantum machine learning in drug discovery

Maria Avramouli

Τα φάρμακα μέσω της αλληλεπίδρασης τους κυρίως με συγκεκριμένες πρωτεΐνες-στόχους, ρυθμίζουν βιοχημικά μονοπάτια και φυσιολογικές λειτουργίες με στόχο την πρόληψη και τη θεραπεία των διαφόρων ασθενειών. Το αυξανόμενο κόστος και οι μακροχρόνιοι περίοδοι ανάπτυξης των νέων φαρμάκων αποτελούν σημαντική πρόκληση για τη φαρμακοβιομηχανία. Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα, το 92.5% των υποψηφίων φαρμάκων αποτυγχάνει. Αυτό οδηγεί σε σημαντική απώλεια πόρων και χρόνου με το μέσο συνολικό κόστος ανάπτυξης ενός φαρμάκου να ανέρχεται στα 879.3 εκατομμύρια δολάρια και τον μέσο χρόνο ανάπτυξης του στα 15 χρόνια. Το κόστος της ανάπτυξης νέων φαρμάκων αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται στο μέλλον, γεγονός που κάνει επιτακτική την ανάγκη εύρεσης νέων προσεγγίσεων που θα μειώσουν το κόστος και τον χρόνο ανάπτυξης. Τα τελευταία χρόνια, η μηχανική μάθηση έχει συνεισφέρει σημαντικά προς αυτή την κατεύθυνση. Επιπλέον, η μεγάλη αύξηση των διαθέσιμων βιολογικών δεδομένων έχει βοηθήσει τις μεθόδους βαθιάς μάθησης να επιδείξουν ανώτερες επιδόσεις σε σύγκριση με τη συμβατική μηχανική μάθηση και άλλες παραδοσιακές υπολογιστικές μεθόδους. Ωστόσο, οι μέθοδοι αυτές είναι πολύπλοκες και χρονοβόρες, γεγονός που αποτελεί σημαντικό εμπόδιο στην πρακτική εφαρμογή τους. Στο πλαίσιο αυτό, η κβαντική υπολογιστική και η κβαντική μηχανική μάθηση προσφέρουν θεωρητικά υποσχόμενες λύσεις για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων. Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται τη κλασική μηχανική μάθηση και την κβαντική υπολογιστική, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο αυτά τα πεδία μπορούν να συνδυαστούν αποτελεσματικά, στη δημιουργία ενός νέου ερευνητικού πεδίου αυτό της κβαντικής μηχανικής μάθησης. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζονται αναλυτικά οι εφαρμογές της κβαντικής μηχανικής μάθησης στο πεδίο της ανακάλυψης φαρμάκων. Η πρόβλεψη της συγγένειας πρόσδεσης φαρμάκων σε πρωτεΐνες-στόχους, είναι ένα από τα πιο σημαντικά θέματα στην ανακάλυψη φαρμάκων. Παρουσιάζουμε τους κλασικούς αλγόριθμους μηχανικής μάθησης που προβλέπουν τη συγγένεια πρόσδεσης και συζητάμε διάφορα θέματα όπως η αναπαράσταση των δεδομένων. Προτείνουμε υβριδικά κβαντο-κλασικά νευρωνικά δίκτυα για την πρόβλεψη της συγγένειας πρόσδεσης πρωτεΐνης-στόχου και πιθανού φαρμάκου καθώς και ένα πλαίσιο υλοποίησης και αξιολόγησης κλασικών και υβριδικών κβαντο-κλασικών νευρωνικών δικτύων. Αρχικά, σχεδιάζουμε ένα μεταβλητό κβαντικό αλγόριθμο για την πρόβλεψη τιμών και ένα κλασικό συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο μιας διάστασης για την παράλληλη εξαγωγή χαρακτηριστικών των πρωτεϊνών και των φαρμάκων. Διατηρώντας το κλασικό συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο σταθερό, υλοποιούμε διάφορα κλασικά και υβριδικά κβαντο-κλασικά μοντέλα. Στην κλασική προσέγγιση, υλοποιούνται τρία κλασικά τμήματα πρόβλεψης διαφορετικών πολυπλοκοτήτων χρησιμοποιώντας τρία πλήρως συνδεδεμένα στρώματα. Ενώ στην υβριδική προσέγγιση, υλοποιούνται πέντε κβαντικά τμήματα πρόβλεψης, συνδυάζοντας τον μεταβλητό κβαντικό αλγόριθμο πρόβλεψης, με διαφορετικές κβαντικές κωδικοποιήσεις, και με κβαντικά κυκλώματα διαφορετικών qubits. Τα πειράματα εκτελέστηκαν σε προσομοιωτή και τα ευρήματά μας δείχνουν σαφώς ότι τα υβριδικά κβαντο-κλασικά μοντέλα με χαμηλότερη πολυπλοκότητα αποδίδουν βελτιωμένη ακρίβεια και γενίκευση, επιδεικνύοντας το κβαντικό πλεονέκτημα. Επιπλέον, τα υβριδικά μοντέλα επιταχύνουν τη διαδικασία εκπαίδευσης όσον αφορά τις επαναλήψεις και επιτυγχάνουν ταχύτερη σταθεροποίηση. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η κβαντική μηχανική μάθηση αποτελεί μια υποσχόμενη κατεύθυνση. Τέλος, η παρούσα διατριβή παρέχει σημαντικές γνώσεις και μεθοδολογίες που μπορούν να βελτιώσουν την εφαρμογή και την αξιολόγηση των τεχνικών κβαντικής μηχανικής μάθησης, ενισχύοντας την πρακτική εφαρμογή τους σε κβαντικές θορυβώδες- ενδιάμεσης κλίμακας συσκευές.

•Dec 1, 2024•0 citations

Implementation of a security mechanism with quantum digital signature algorithms

Βιργινία Λαμπροπούλου

Οι συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής για γρήγορη και ασφαλή διακίνηση και επεξεργασία της πληροφορίας δημιούργησαν την ανάγκη για ύπαρξη ισχυρών συστημάτων ασφαλείας που να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε κάθε είδους απειλή. Η συνήθης πρακτική αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος ήταν μέσω της χρήσης κρυπτογραφικών αλγορίθμων, οι οποίοι βασίζονται στην αδυναμία επίλυσης των μαθηματικών τους προβλημάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα από κακόβουλα λογισμικά. Η εξάπλωση της χρήσης των κβαντικών υπολογιστών ήρθε, όχι μόνο να ακυρώσει την αξιοπιστία των μέχρι στιγμής γνωστών κρυπτογραφικών συστημάτων αλλά και να θέσει σε κίνδυνο την εμπιστευτικότητα, ακεραιότητα και διαθεσιμότητα των δεδομένων. Στο πλαίσιο αυτό άρχισαν να αναπτύσσονται μετά- κβαντικοί αλγόριθμοι, οι οποίοι στηρίζονται σε διαφορετικές μεθόδους ασφαλείας από τους αλγορίθμους που χρησιμοποιούνται σήμερα. Πολλές ερευνητικές ομάδες προσπάθησαν να φτιάξουν άτρωτους αλγορίθμους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή των κβαντικών υπολογιστών. Ο NIST (National Institute of Standards and Technology), μέσα από μια σειρά αξιολογήσεων τέτοιου είδους αλγορίθμων κατέληξε σε κάποιους που φαίνεται να είναι ανθεκτικοί σε επιθέσεις τόσο από κβαντικούς όσο και από κλασικούς υπολογιστές. Η παρούσα διπλωματική διατριβή επικεντρώνεται στην ανάλυση του αλγόριθμου ψηφιακής υπογραφής Crystals- Dilithium και την υλοποίηση του μετασχηματισμού του NTT σε FPGA. Η υλοποίηση έγινε στο εργαλείο Vivado Design Suite με την χρήση του FPGA Artix 7 στην γλώσσα περιγραφής υλικού VHDL.

•Oct 16, 2025•0 citations

Entanglement entropy and gravity

Dimitrios Katsinis

Στην παρούσα διατριβή μελετάται η Εντροπία Διεμπλοκής στην Κβαντική Θεωρία Πεδίου, μέθοδοι ολοκληρωσιμότητας σε Μη Γραμμικά Σίγμα Μοντέλα και η Ολογραφική Εντροπία Διεμπλοκής. Η Διατριβή είναι χωρισμένη σε 5 μέρη.Στο 1ο μέρος γίνεται ανασκόπηση των θεμάτων που αποτελούν το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η έρευνα που παρουσιάζεται στην διατριβή. Γίνεται μια ανασκόπηση των ιδεών που σχετίζονται με την συμπεριφορά της κβαντικής πληροφορίας στα πλαίσια της κβαντικής βαρύτητας. Οι ιδέες αυτές προϋπήρχαν της αντιστοιχίας AdS/CFT και οδήγησαν στην διατύπωση της ολογραφικής αρχής. Στην συνέχεια γίνεται μια σύντομη εισαγωγή στην αντιστοιχία AdS/CFT, στην Κβαντική Διεμπλοκή, στην Διεμπλοκή στην Κβαντική Θεωρία Πεδίου. Τέλος παρουσιάζεται η Ολογραφική Εντροπία Διεμπλοκής.Το 2ο μέρος είναι αφιερωμένο στην Εντροπία Διεμπλοκής στην Κβαντική Θεωρία Πεδίου. Γενικεύουμε την μέθοδο του Srednicki εισάγοντας όρο μάζας για το βαθμωτό πεδίο, καθώς και πεπερασμένη θερμοκρασία. Αναπτύσσουμε μια διαταρακτική μέθοδο η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό του φάσματος του ανηγμένου τελεστή πυκνότητας. Δείχνουμε πως σε πεπερασμένη θερμοκρασία είναι η αμοιβαία πληροφορία αυτή που υπακούει «νόμο εμβαδού». Παράλληλα προτείνουμε μια μέθοδο για τον διαχωρισμό των κλασσικών και κβαντικών συνεισφορών στην αμοιβαία πληροφορία.Στόχος του 3ου μέρους είναι η διερεύνηση της σχέσης της εντροπίας διεμπλοκής με την ολοκληρωσιμότητα. Προκειμένου να αποκτήσουμε διαίσθηση για την εφαρμογή της μεθόδου ένδυσης (dressing method) στις στατικές ελάχιστες επιφάνειες του AdS4, τα οποία είναι ευκλείδεια κοσμικά σεντόνια, στρεφόμαστε στο Ο(3) Μη Γραμμικό Σίγμα Μοντέλο με Minkowski κοσμικό σεντόνι. Αρχικά κατασκευάζουμε λύσεις του ΜΓΣΜ, οι οποίες αντιστοιχούν σε λύσεις της ανηγμένης κατά Pohlmeyer θεωρίας, εκπεφρασμένες με ελλειπτικές συναρτήσεις, αντιστρέφοντας την αναγωγή Pohlmeyer. Παρουσιάζουμε μια παράλληλη μελέτη των ιδιοτήτων των λύσεων και της εικόνας τους στην ανηγμένη θεωρία. Εφαρμόζουμε την μέθοδο ένδυσης στις λύσεις του ΜΓΣΜ, καθώς και μετασχηματισμούς Backünd στις λύσεις της ανηγμένης θεωρίας. Μελετάμε παράλληλα ιδιότητες, όπως την ύπαρξη μιας ειδικής κλάσης λύσεων η οποίες σχετίζονται με αστάθειες των ελλειπτικών λύσεων. Στην συνέχεια δείχνουμε πως αυτό το συμπέρασμα επαληθεύεται από μια συμβατική ανάλυση ευστάθειας βασιζόμενη σε γραμμικοποιημένες διαταραχές. Ακολούθως εφαρμόζουμε την μέθοδο ένδυσης στις στατικές ελάχιστες επιφάνειες του AdS4 και παρουσιάζουμε έναν κανόνα μεταβολής για το στοιχείο του εμβαδού. Τέλος, επιστρέφουμε στο Ο(3) ΜΓΣΜ και παρουσιάζουμε την λύση του βοηθητικού συστήματος, το οποίο εξασφαλίζει την ολοκληρωσιμότητα της θεωρίας, για τυχαία αρχική λύση. Στο 4ο μέρος μελετάμε την ολογραφική εντροπία διεμπλοκής. Αρχικά παρουσιάζουμε την εξίσωση ροής, η οποία περιγράφει μια ελάχιστη επιφάνεια ως γεωμετρική ροή με παράμετρο την ολογραφική συντεταγμένη. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον φορμαλισμό μελετάμε τους αποκλίνοντες όρους του αναπτύγματος της ολογραφικής εντροπίας διεμπλοκής χρησιμοποιώντας μια αμιγώς ολογραφική προσέγγιση. Τέλος συζητάμε την ισοδυναμία του 1ου νόμου της θερμοδυναμικής της διεμπλοκής με τις γραμμικοποιημένες εξισώσεις Einstein. Κατασκευάζουμε τoν διαδότη του βαρυτονίου από το εσωτερικό του χωροχρόνου AdS στο σύνορο, στην βαθμίδα Fefferman – Graham, ο οποίος είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις δύο ισοδύναμες περιγραφές.Το 5ο μέρος περιέχει παραρτήματα.

•Jul 1, 2021•0 citations
Μελετώντας γενικεύσεις του εναγκαλισμού στην κβαντική θεωρία πόρων, θα κατασκευάσουμε μια συνεχή οικογένεια μέτρων άνευ βελτιστοποίησης για να ποσοτικοποιήσουμε τον πόρο που περιέχει ένα σύστημα για κάθε θεωρία στην οποία το σύνολο των ελεύθερων καταστάσεων δίνεται από την εικόνα ενός ταυτόσημου και μοναδιαίου μετασχηματισμού. Στην συνέχεια με την βοήθεια αυτών των μέτρων θα επιχειρηματολογήσουμε υπέρ του σωστού ορισμού μιας αδρομερούς προβολικής μέτρησης. Επιπλέον μελετάμε το ερώτημα της πιστής εξαγωγής κβαντικής συμφωνίας από ένα σύστημα σε κάποιο άλλο. Κατασκευάζουμε δύο καινοτόμα πρωτόκολλα, ένα ικανό να εξάγει μία μικρή ποσότητα κάθε φορά και το άλλο μία μεγαλύτερη, και τα εφαρμόζουμε στην περίπτωση μιας δεξαμενής που βρίσκεται στην σύμφωνη και την πεπιεσμένη κατάσταση αντίστοιχα ενός αρμονικού ταλαντωτή. Μελετώντας την περίπτωση εξαγωγής σε κιούμπιτ δείχνεται ότι και για τις δύο περιπτώσεις το πιο ισχυρό πρωτόκολλο αποδίδει καλύτερα από μία προηγούμενη μέθοδο γνωστή ως καταλυτική συμφωνία.
Οι ραγδαίες εξελίξεις στην επιστήμη της Κβαντικής Υπολογιστικής απειλούν τα θεμέλια ασφάλειας των κλασικών κρυπτογραφικών συστημάτων, καθιστώντας αναγκαία τη δημιουργία και την ανάπτυξη μετακβαντικών κρυπτογραφικών αλγορίθμων. Αυτή η διατριβή διερευνά τα θεωρητικά θεμέλια, τις πρακτικές υλοποιήσεις και τις αξιολογήσεις απόδοσης μετακβαντικών κρυπτογραφικών αλγορίθμων που έχουν σχεδιαστεί για να αντέχουν τις ικανότητες των κβαντικών αντιπάλων. Η έρευνά μας περιλαμβάνει τέτοια πιθανά κρυπτογραφικά πρωτόκολλα, με ιδιαίτερη έμφαση στους αλγόριθμους που βασίζονται σε δικτυωτά και επικεντρώνεται στην ασφάλεια, την αποτελεσματικότητά τους και τη δυνατότητα εφαρμογής τους στην καθημερινότητα. Οι αρχικές ενότητες της διατριβής παρέχουν μια ολοκληρωμένη ανασκόπηση των μαθηματικών θεμελίων της μετα-κβαντικής κρυπτογραφίας, περιγράφοντας λεπτομερώς τα τρωτά σημεία των σημερινών συστημάτων όπως το RSA υπό κβαντικές επιθέσεις, ιδιαίτερα εκείνα που αφορούν τον αλγόριθμο του Shor. Αναλύουμε τις θεμελιώδεις ισχυρές υποθέσεις που στηρίζουν τους μετακβαντικούς αλγόριθμους, όπως το δυσεπίλυτα προβλήματα των δικτυωτών, που δημιουργούν μια ισχυρή θεωρητική βάση για την ασφάλειά τους. Ο πυρήνας της διατριβής είναι αφιερωμένος στην περιγραφή και αξιολόγηση συγκεκριμένων μετακβαντικών κρυπτογραφικών αλγορίθμων που βασίζονται σε δικτυωτά. Η διατριβή εμβαθύνει στις θεωρητικές βάσεις, τις πρακτικές υλοποιήσεις και τις βελτιστοποιήσεις απόδοσης κρυπτογραφικών σχημάτων που βασίζονται σε δικτυωτά, με ιδιαίτερη έμφαση στη δυνατότητα εφαρμογής τους σε έναν μετα-κβαντικό κόσμο. Η έρευνα περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη ανάλυση των μαθηματικών κατασκευών που κρύβουν προβλήματα δικτυωτών,την εφαρμογή τους, την ανάπτυξη ισχυρών κρυπτογραφικών πρωτοκόλλων και την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειάς τους. Εξετάζουμε το σχεδιασμό και την υλοποίηση σχημάτων κρυπτογράφησης δημόσιου κλειδιού, όπως τα κρυπτοσυστήματα GGH, NTRU, LWE και Ring-LWE, όπως και ψηφιακών υπογραφών, επισημαίνοντας τις ιδιότητες ασφαλείας και την πρακτική τους απόδοση. ΤοLearning With Errors έχει συγκεντρώσει ιδιαίτερη προσοχή λόγω των ισχυρών αποδείξεων ασφαλείας και της ευελιξίας του στην κατασκευή κρυπτογραφικών σχημάτων. Επιπλέον, η παρούσα διατριβή διερευνά τις θεωρητικές βάσεις και τις πρακτικές εφαρμογές κρυπτογραφικών σχημάτων που βασίζονται στο πρόβλημα Learning With Errors (LWE). Στο δεύτερο και κύριο μέρος, αναπτύσσουμε ένα νέο κρυπτογραφικό πρωτόκολλο βασισμένο στο LWE κρυπτοσύστημα, το οποίο περιλαμβάνει πρωτόκολλο ανταλλαγής κλειδιών και ένα σχήμα κρυπτογράφησης δημόσιου κλειδιού. Ο κρυπτογραφικός μας αλγόριθμος εφαρμόζεται, αναλύεται αυστηρά ως προς την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά του, με έμφαση στη δυνατότητα εφαρμογής του. Εισάγουμε μια βελτιστοποίηση του LWE, κατασκευάζοντας ένα πιο σύνθετο κρυπτογραφικό πρωτόκολλο για κρυπτογράφηση one-to-oneκαι το σχήμα μας είναι ένα σύστημα που βασίζεται στο LWE και εφαρμόζεται σε σύγχρονες πλατφόρμες που χρησιμοποιούν κρυπτογράφηση. Αυτές οι εφαρμογές απεικονίζουν την ευελιξία και τις δυνατότητες του LWE ως θεμελιώδους εργαλείου στο ευρύτερο τοπίο της κρυπτογραφικής έρευνας.Αυτή η διατριβή συμβάλλει στην πρόοδο της κρυπτογραφίας με βάση τα δικτυωτά παρέχοντας θεωρητικές γνώσεις, πρακτικές υλοποιήσεις και ένα καινοτόμο βελτιστοποιημένο κρυπτοσύστημα βασισμένο στο Learning with Errors. Τα ευρήματα μας υποστηρίζουν την υιοθέτηση κρυπτογραφικών συστημάτων που βασίζονται στο LWE ως ακρογωνιαίο λίθο της ασφαλούς επικοινωνίας στη μετα-κβαντική εποχή.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της πειραματικής κατασκευής κβαντικών υπολογιστών με εξαρτήματα αυξημένης αξιοπιστίας δείχνει ότι η κατασκευή τέτοιων μεγάλων μηχανών βασισμένων στις αρχές της κβαντικής φυσικής είναι πιθανή στο κοντινό μέλλον. Καθώς το μέγεθος των μελλοντικών κβαντικών υπολογιστών θα αυξάνεται, η σχεδίαση αποδοτικότερων κβαντικών κυκλωμάτων και μεθόδων σχεδίασης θα αποκτήσει σταδιακά πρακτικό ενδιαφέρον. Η συνεισφορά της διατριβής στην κατεύθυνση της σχεδίασης αποδοτικών κβαντικών κυκλωμάτων είναι διττή: Η πρώτη είναι η σχεδίαση καινοτόμων αποδοτικών αριθμητικών κβαντικών κυκλωμάτων βασισμένων στον Κβαντικό Μετασχηματισμό Fourier (QFT), όπως πολλαπλασιαστής-με-σταθερά-συσσωρευτής (MAC) και διαιρέτης με σταθερά, με γραμμικό βάθος (ή ταχύτητα) ως προς τον αριθμό ψηφίων των ακεραίων. Αυτά τα κυκλώματα συνδυάζονται αποτελεσματικά ώστε να επιτελέσουν την πράξη του modulo πολλαπλασιασμού με σταθερά με γραμμική πολυπλοκότητα χρόνου και χώρου και συνεπώς μπορούν να επιτελέσουν την πράξη της modulo εκθετικοποίησης (modular exponentiation) με τετραγωνική πολυπλοκότητα χρόνου και γραμμική πολυπλοκότητα χώρου. Οι πράξεις της modulo εκθετικοποίησης και του modulo πολλαπλασιασμού είναι αναπόσπαστα μέρη του σημαντικού κβαντικού αλγορίθμου παραγοντοποίησης του Shor, αλλά και άλλων κβαντικών αλγορίθμων της ίδιας οικογένειας, γνωστών ως κβαντική εκτίμηση φάσης (Quantum Phase Estimation). Αντιμετωπίζονται με αποτελεσματικό τρόπο σημαντικά προβλήματα υλοποίησης, που σχετίζονται με την απαίτηση χρήσης κβαντικών πυλών περιστροφής υψηλής ακρίβειας, καθώς και της χρήσης τοπικών επικοινωνιών. Η δεύτερη συνεισφορά της διατριβής είναι μία γενική μεθοδολογία ιεραρχικής σύνθεσης κβαντικών και αντιστρέψιμων κυκλωμάτων αυθαίρετης πολυπλοκότητας και μεγέθους. Η ιεραρχική μέθοδος σύνθεσης χειρίζεται καλύτερα μεγάλα κυκλώματα σε σχέση με τις επίπεδες μεθόδους σύνθεσης. Η προτεινόμενη μέθοδος προσφέρει πλεονεκτήματα σε σχέση με τις συνήθεις ιεραρχικές συνθέσεις που χρησιμοποιούν την μέθοδο "υπολογισμός-αντιγραφή-αντίστροφος υπολογισμός" του Bennett.
Μια μελέτη εκπονείται επάνω στο κβαντικό κυκλωματικό μοντέλο δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στο πρόβλημα του κβαντικού θορύβου επάνω σε τεχνολογίες βασισμένες στις κβαντικές διατάξεις ημιαγωγών. Σε υπολογιστικά συστήματα μεγαλύτερης κλίμακας απαιτούνται τεχνολογίες ανθεκτικές στο θόρυβο έτσι ώστε να επιτυγχάνεται το κατώτερο ανεκτό επίπεδο θορύβου που θα εξασφαλίζει αξιόπιστο υπολογισμό. Ένα λογισμικό εργαλείο σχεδίασης κβαντικών κυκλωμάτων με αυτοματισμούς στο όνομα QuCirDET έχει αναπτυχθεί ώστε να προσφέρει εύκολη σχεδίαση λογικών κυκλωμάτων μαζί με την ενσωμάτωση πρωτόκολλων διόρθωσης σφάλματος. Ο χρήστης πρώτα σχεδιάζει το λογικό κύκλωμα, επιλέγει το επιθυμητό πρωτόκολλο διόρθωσης σφάλματος και έπειτα δημιουργεί αυτόματα το κωδικοποιημένο κύκλωμα. Αυτός ο αυτοματισμός θα προσφέρει μια εποπτική εικόνα του κωδικοποιημένου κυκλώματος για περαιτέρω μελέτη. Η γραφική διεπαφή σχεδίασης είναι ανοιχτού κώδικα και ελεύθερα διαθέσιμη να εμπλουτιστεί από τον οποιονδήποτε με νέα λογισμικά αρθρώματα προσομοίωσης. Ένα παράδειγμα ενός τέτοιου αρθρώματος παρουσιάζεται που προσομοιώνει τη συμπεριφορά κβαντικού θορύβου. Ο χρόνος επιβίωσης στο θόρυβο ενός κβαντικού καταχωρητή μνήμης εξαρτάται από τη τεχνολογία που χρησιμοποιείται. Για να πετύχουμε στην εξομοίωση του θορύβου μια προσέγγιση μεγαλύτερης ευαισθησίας κάνουμε τη θεώρηση ενός μετρικού συστήματος από μονάδες θορύβου που δρουν αθροιστικά και εφαρμόζουμε τη μέθοδο Monte Carlo. Η μέθοδος εφαρμόζει επάνω στο πρωτόκολλο αποσφαλμάτωσης του Steane για κώδικες stabilizer και η απόδοση αποτιμάται μέσα από τον υπολογισμό ορίων ανοχής του θορύβου. Ένα άλλο ξεχωριστό χαρακτηριστικό είναι ο υπολογισμός της επιδείνωσης του θορύβου προσομοιώνοντας την εξέλιξή του μέσα στο κβαντικό υπολογισμό. Ορισμένα συγκριτικά αποτελέσματα για διαφορετικά πρωτόκολλα παρουσιάζονται. Στη συνέχεια, η πολύπλοκη δομή της κβαντικής τελείας προσομοιώνεται λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες αλληλεπιδράσεις που ασκούνται από τον περίγυρo της κβαντικής τελείας. Ένα ξεχωριστό υποπρόγραμμα εξομοίωσης αναπρύχθηκε να μιμιθεί τη συμπεριφορά του θορύβου του ηλεκτρικού φορτίου και των ιδιοστροφορμών (spin) των πυρήνων που παράγονται με τυχαίο τρόπο μέσα στο ισοτροπικό ημιαγώγιμο υλικό 28Si. Η Monte Carlo μέθοδος χρησιμοποιείται κι εδώ ώστε να υπολογίσει τα επιπεδα θορύβου μέσα στην τελεία με ακρίβεια. Η προσομοίωση συνεχίζεται με το πρωτόκολλο του Steane και το μετρικό σύστημα επιδείνωσης. Κι εδώ δύο κώδικες της οικογένειας surface επιλέγονται να συγκριθούν και τα αποτελέσματα παρουσιάζονται. Τέλος, μια μελέτη περίπτωσης ολοκληρώνεται επάνω σε ένα κβαντικό κύκλωμα. Το κύκλωμα εξετάζεται από πλευράς κατανάλωσης πόρων, χρόνου εκτέλεσης και αντοχής θορύβου. Ο χρόνος εκτέλεσης και η αντοχή στο θόρυβο υπολογίζονται και συγκρίνονται με δύο άλλα γνωστά μοντέλα κβαντικού υπολογισμού όπως: τα υπεραγώγιμα transmon qubits και τις παγίδες ιόντων. Οι μέθοδοι εξομοίσης του QuCirDET χρησιμοποιούνται για να παραχθούν τα αποτελέσματα απόδοσης. Το κβαντικό κύκλωμα της μελέτης αποτελεί μέρος μιας από τις δυο μεθόδους που προτείναμε για τη βελτίωση του προβλήματος της στοίχισης αλληλουχιών. Και οι δυο μέθοδοι συμβάλουν σημαντικά στη βελτίωση της στοίχισης μεταξύ δύο αλληλουχιών. Ο QuCirDET θα πρέπει να βελτιωθεί προς διάφορες κατευθύνσεις ώστε να χρησιμοποιηθεί για περαιτέρω μελέτη και ανάλυση πρωτόκολλων διόρθωσης σφαλμάτων.
Τα φάρμακα μέσω της αλληλεπίδρασης τους κυρίως με συγκεκριμένες πρωτεΐνες-στόχους, ρυθμίζουν βιοχημικά μονοπάτια και φυσιολογικές λειτουργίες με στόχο την πρόληψη και τη θεραπεία των διαφόρων ασθενειών. Το αυξανόμενο κόστος και οι μακροχρόνιοι περίοδοι ανάπτυξης των νέων φαρμάκων αποτελούν σημαντική πρόκληση για τη φαρμακοβιομηχανία. Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα, το 92.5% των υποψηφίων φαρμάκων αποτυγχάνει. Αυτό οδηγεί σε σημαντική απώλεια πόρων και χρόνου με το μέσο συνολικό κόστος ανάπτυξης ενός φαρμάκου να ανέρχεται στα 879.3 εκατομμύρια δολάρια και τον μέσο χρόνο ανάπτυξης του στα 15 χρόνια. Το κόστος της ανάπτυξης νέων φαρμάκων αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται στο μέλλον, γεγονός που κάνει επιτακτική την ανάγκη εύρεσης νέων προσεγγίσεων που θα μειώσουν το κόστος και τον χρόνο ανάπτυξης. Τα τελευταία χρόνια, η μηχανική μάθηση έχει συνεισφέρει σημαντικά προς αυτή την κατεύθυνση. Επιπλέον, η μεγάλη αύξηση των διαθέσιμων βιολογικών δεδομένων έχει βοηθήσει τις μεθόδους βαθιάς μάθησης να επιδείξουν ανώτερες επιδόσεις σε σύγκριση με τη συμβατική μηχανική μάθηση και άλλες παραδοσιακές υπολογιστικές μεθόδους. Ωστόσο, οι μέθοδοι αυτές είναι πολύπλοκες και χρονοβόρες, γεγονός που αποτελεί σημαντικό εμπόδιο στην πρακτική εφαρμογή τους. Στο πλαίσιο αυτό, η κβαντική υπολογιστική και η κβαντική μηχανική μάθηση προσφέρουν θεωρητικά υποσχόμενες λύσεις για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων. Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται τη κλασική μηχανική μάθηση και την κβαντική υπολογιστική, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο αυτά τα πεδία μπορούν να συνδυαστούν αποτελεσματικά, στη δημιουργία ενός νέου ερευνητικού πεδίου αυτό της κβαντικής μηχανικής μάθησης. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζονται αναλυτικά οι εφαρμογές της κβαντικής μηχανικής μάθησης στο πεδίο της ανακάλυψης φαρμάκων. Η πρόβλεψη της συγγένειας πρόσδεσης φαρμάκων σε πρωτεΐνες-στόχους, είναι ένα από τα πιο σημαντικά θέματα στην ανακάλυψη φαρμάκων. Παρουσιάζουμε τους κλασικούς αλγόριθμους μηχανικής μάθησης που προβλέπουν τη συγγένεια πρόσδεσης και συζητάμε διάφορα θέματα όπως η αναπαράσταση των δεδομένων. Προτείνουμε υβριδικά κβαντο-κλασικά νευρωνικά δίκτυα για την πρόβλεψη της συγγένειας πρόσδεσης πρωτεΐνης-στόχου και πιθανού φαρμάκου καθώς και ένα πλαίσιο υλοποίησης και αξιολόγησης κλασικών και υβριδικών κβαντο-κλασικών νευρωνικών δικτύων. Αρχικά, σχεδιάζουμε ένα μεταβλητό κβαντικό αλγόριθμο για την πρόβλεψη τιμών και ένα κλασικό συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο μιας διάστασης για την παράλληλη εξαγωγή χαρακτηριστικών των πρωτεϊνών και των φαρμάκων. Διατηρώντας το κλασικό συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο σταθερό, υλοποιούμε διάφορα κλασικά και υβριδικά κβαντο-κλασικά μοντέλα. Στην κλασική προσέγγιση, υλοποιούνται τρία κλασικά τμήματα πρόβλεψης διαφορετικών πολυπλοκοτήτων χρησιμοποιώντας τρία πλήρως συνδεδεμένα στρώματα. Ενώ στην υβριδική προσέγγιση, υλοποιούνται πέντε κβαντικά τμήματα πρόβλεψης, συνδυάζοντας τον μεταβλητό κβαντικό αλγόριθμο πρόβλεψης, με διαφορετικές κβαντικές κωδικοποιήσεις, και με κβαντικά κυκλώματα διαφορετικών qubits. Τα πειράματα εκτελέστηκαν σε προσομοιωτή και τα ευρήματά μας δείχνουν σαφώς ότι τα υβριδικά κβαντο-κλασικά μοντέλα με χαμηλότερη πολυπλοκότητα αποδίδουν βελτιωμένη ακρίβεια και γενίκευση, επιδεικνύοντας το κβαντικό πλεονέκτημα. Επιπλέον, τα υβριδικά μοντέλα επιταχύνουν τη διαδικασία εκπαίδευσης όσον αφορά τις επαναλήψεις και επιτυγχάνουν ταχύτερη σταθεροποίηση. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η κβαντική μηχανική μάθηση αποτελεί μια υποσχόμενη κατεύθυνση. Τέλος, η παρούσα διατριβή παρέχει σημαντικές γνώσεις και μεθοδολογίες που μπορούν να βελτιώσουν την εφαρμογή και την αξιολόγηση των τεχνικών κβαντικής μηχανικής μάθησης, ενισχύοντας την πρακτική εφαρμογή τους σε κβαντικές θορυβώδες- ενδιάμεσης κλίμακας συσκευές.
Οι συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής για γρήγορη και ασφαλή διακίνηση και επεξεργασία της πληροφορίας δημιούργησαν την ανάγκη για ύπαρξη ισχυρών συστημάτων ασφαλείας που να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε κάθε είδους απειλή. Η συνήθης πρακτική αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος ήταν μέσω της χρήσης κρυπτογραφικών αλγορίθμων, οι οποίοι βασίζονται στην αδυναμία επίλυσης των μαθηματικών τους προβλημάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα από κακόβουλα λογισμικά. Η εξάπλωση της χρήσης των κβαντικών υπολογιστών ήρθε, όχι μόνο να ακυρώσει την αξιοπιστία των μέχρι στιγμής γνωστών κρυπτογραφικών συστημάτων αλλά και να θέσει σε κίνδυνο την εμπιστευτικότητα, ακεραιότητα και διαθεσιμότητα των δεδομένων. Στο πλαίσιο αυτό άρχισαν να αναπτύσσονται μετά- κβαντικοί αλγόριθμοι, οι οποίοι στηρίζονται σε διαφορετικές μεθόδους ασφαλείας από τους αλγορίθμους που χρησιμοποιούνται σήμερα. Πολλές ερευνητικές ομάδες προσπάθησαν να φτιάξουν άτρωτους αλγορίθμους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή των κβαντικών υπολογιστών. Ο NIST (National Institute of Standards and Technology), μέσα από μια σειρά αξιολογήσεων τέτοιου είδους αλγορίθμων κατέληξε σε κάποιους που φαίνεται να είναι ανθεκτικοί σε επιθέσεις τόσο από κβαντικούς όσο και από κλασικούς υπολογιστές. Η παρούσα διπλωματική διατριβή επικεντρώνεται στην ανάλυση του αλγόριθμου ψηφιακής υπογραφής Crystals- Dilithium και την υλοποίηση του μετασχηματισμού του NTT σε FPGA. Η υλοποίηση έγινε στο εργαλείο Vivado Design Suite με την χρήση του FPGA Artix 7 στην γλώσσα περιγραφής υλικού VHDL.
Στην παρούσα διατριβή μελετάται η Εντροπία Διεμπλοκής στην Κβαντική Θεωρία Πεδίου, μέθοδοι ολοκληρωσιμότητας σε Μη Γραμμικά Σίγμα Μοντέλα και η Ολογραφική Εντροπία Διεμπλοκής. Η Διατριβή είναι χωρισμένη σε 5 μέρη.Στο 1ο μέρος γίνεται ανασκόπηση των θεμάτων που αποτελούν το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η έρευνα που παρουσιάζεται στην διατριβή. Γίνεται μια ανασκόπηση των ιδεών που σχετίζονται με την συμπεριφορά της κβαντικής πληροφορίας στα πλαίσια της κβαντικής βαρύτητας. Οι ιδέες αυτές προϋπήρχαν της αντιστοιχίας AdS/CFT και οδήγησαν στην διατύπωση της ολογραφικής αρχής. Στην συνέχεια γίνεται μια σύντομη εισαγωγή στην αντιστοιχία AdS/CFT, στην Κβαντική Διεμπλοκή, στην Διεμπλοκή στην Κβαντική Θεωρία Πεδίου. Τέλος παρουσιάζεται η Ολογραφική Εντροπία Διεμπλοκής.Το 2ο μέρος είναι αφιερωμένο στην Εντροπία Διεμπλοκής στην Κβαντική Θεωρία Πεδίου. Γενικεύουμε την μέθοδο του Srednicki εισάγοντας όρο μάζας για το βαθμωτό πεδίο, καθώς και πεπερασμένη θερμοκρασία. Αναπτύσσουμε μια διαταρακτική μέθοδο η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό του φάσματος του ανηγμένου τελεστή πυκνότητας. Δείχνουμε πως σε πεπερασμένη θερμοκρασία είναι η αμοιβαία πληροφορία αυτή που υπακούει «νόμο εμβαδού». Παράλληλα προτείνουμε μια μέθοδο για τον διαχωρισμό των κλασσικών και κβαντικών συνεισφορών στην αμοιβαία πληροφορία.Στόχος του 3ου μέρους είναι η διερεύνηση της σχέσης της εντροπίας διεμπλοκής με την ολοκληρωσιμότητα. Προκειμένου να αποκτήσουμε διαίσθηση για την εφαρμογή της μεθόδου ένδυσης (dressing method) στις στατικές ελάχιστες επιφάνειες του AdS4, τα οποία είναι ευκλείδεια κοσμικά σεντόνια, στρεφόμαστε στο Ο(3) Μη Γραμμικό Σίγμα Μοντέλο με Minkowski κοσμικό σεντόνι. Αρχικά κατασκευάζουμε λύσεις του ΜΓΣΜ, οι οποίες αντιστοιχούν σε λύσεις της ανηγμένης κατά Pohlmeyer θεωρίας, εκπεφρασμένες με ελλειπτικές συναρτήσεις, αντιστρέφοντας την αναγωγή Pohlmeyer. Παρουσιάζουμε μια παράλληλη μελέτη των ιδιοτήτων των λύσεων και της εικόνας τους στην ανηγμένη θεωρία. Εφαρμόζουμε την μέθοδο ένδυσης στις λύσεις του ΜΓΣΜ, καθώς και μετασχηματισμούς Backünd στις λύσεις της ανηγμένης θεωρίας. Μελετάμε παράλληλα ιδιότητες, όπως την ύπαρξη μιας ειδικής κλάσης λύσεων η οποίες σχετίζονται με αστάθειες των ελλειπτικών λύσεων. Στην συνέχεια δείχνουμε πως αυτό το συμπέρασμα επαληθεύεται από μια συμβατική ανάλυση ευστάθειας βασιζόμενη σε γραμμικοποιημένες διαταραχές. Ακολούθως εφαρμόζουμε την μέθοδο ένδυσης στις στατικές ελάχιστες επιφάνειες του AdS4 και παρουσιάζουμε έναν κανόνα μεταβολής για το στοιχείο του εμβαδού. Τέλος, επιστρέφουμε στο Ο(3) ΜΓΣΜ και παρουσιάζουμε την λύση του βοηθητικού συστήματος, το οποίο εξασφαλίζει την ολοκληρωσιμότητα της θεωρίας, για τυχαία αρχική λύση. Στο 4ο μέρος μελετάμε την ολογραφική εντροπία διεμπλοκής. Αρχικά παρουσιάζουμε την εξίσωση ροής, η οποία περιγράφει μια ελάχιστη επιφάνεια ως γεωμετρική ροή με παράμετρο την ολογραφική συντεταγμένη. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον φορμαλισμό μελετάμε τους αποκλίνοντες όρους του αναπτύγματος της ολογραφικής εντροπίας διεμπλοκής χρησιμοποιώντας μια αμιγώς ολογραφική προσέγγιση. Τέλος συζητάμε την ισοδυναμία του 1ου νόμου της θερμοδυναμικής της διεμπλοκής με τις γραμμικοποιημένες εξισώσεις Einstein. Κατασκευάζουμε τoν διαδότη του βαρυτονίου από το εσωτερικό του χωροχρόνου AdS στο σύνορο, στην βαθμίδα Fefferman – Graham, ο οποίος είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις δύο ισοδύναμες περιγραφές.Το 5ο μέρος περιέχει παραρτήματα.