Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Log inSign up
Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Blog
Job Board
Q3AS

© 2026 Aqora Quantum S.A.S.

TermsPrivacyLegal Notice

Onderzoek voor Onderwijs: kwantumverstrengeling op hetvoortgezet onderwijs

I.C.W.T.A. van Veldhoven

Published Jan 1, 2018• 0 citations
OpenAlex

Abstract

De Bell-ongelijkheden, kwantumverstrengeling en verschillende interpretaties van de kwantummechanica (Kopenhagen, agnostisch en orthodox) zijn op dit moment geen onderdeel van het kwantum-curriculum op de middelbare school. In een pilot studie is geprobeerd 1) een lessenserie te ontwikkelen over deze onderwerpen aan leerlingen zonder kennis van kwantumfysica 2) deze lessen uit te proberen 3) de leerresultaten en het lesmateriaal te evalueren. In deze lessen stonden de Bell-ongelijkheden, en daaruit volgende fenomenen en theorien centraal. In totaal zijn er drie lessen van 50 minuten gegeven aan een 5 vwo-klas. De evaluatie heeft plaatsgevonden door middel van lesobservaties, een post-test en interviews. Uit deze evaluaties zijn mogelijke aandacht- en verbeterpunten voortgevloeid.

Related papers

De Werkelijkheid Onderzoeken (The Reality Investigations)

J.A.J. van Leunen

Dit onderzoek van de werkelijkheid loopt als een spannende detectiveroman. Het onderzoek maakt gebruik van een hierarchie van ruimtes die verschillende gradaties van gecompliceerdheid vertonen. Het vinden van meer gecompliceerde ruimtes vormt geen groot probleem. Dit blijkt namelijk vrij eenvoudig. De stap naar een meer gecompliceerde vorm gaat steeds gepaard met een aantal significante beperkingen en het begrijpen waar deze beperkingen vandaan komen vormt een veel groter probleem. De huidige wiskunde is maar net in staat om de beperkingen van de Hilbertruimte te verklaren. Dat geldt niet meer voor het systeem van Hilbertruimten dat in dit document de Hilbert opslagruimte genoemd wordt. De huidige wiskunde kan de beperkingen en de nieuwe verschijnselen van deze structuur niet verklaren. Dit feit zal vooral hen die nieuwsgierig zijn naar de structuur en het gedrag van de fysieke werkelijkheid interesseren. De aanpak wijkt sterk af van de gebruikelijke weg en levert andere inzichten. De gebruikelijke weg tracht nieuwe inzichten af te leiden uit wat we weten over de klassieke natuurkunde. Het verhaal maakt duidelijk dat alleen wiskunde geen volledig beeld van de werkelijkheid kan bieden terwijl ook alleen meten de werkelijkheid ook niet bloot kan leggen. De kombinatie van wiskunde en experimenteren levert nog het meeste resultaat op.

•Oct 1, 2020•0 citations

Kwantumverstrengelingen: dodelijk of bevrijdend?

Ronald Desmet

De fysici die de kwantummechanica in de eerste helft van de twintigste eeuw ontwikkelden, waren zich er onmiddellijk van bewust dat met het ontstaan van de kwantummechanica ook de prangende vraag ontstond naar een nieuwe kennisleer en naar een nieuw wereldbeeld. Toch is het pas in de jaren zeventig dat het kwantumdebat voor het grote publiek zichtbaar werd. Toen ontstond de stroom van bestsellers die ons ervan willen overtuigen dat de kwantummechanica niet enkel de belofte van een transformatie van een materialistisch naar een holistisch wereldbeeld in zich draagt, maar tevens de impuls tot een soortgelijke cultuurtransformatie.\nNu de eenentwintigste eeuw aangebroken is en we op de drempel staan van een nieuw technologisch tijdperk, waarin juist de kennis van de niet-lokale kwantumverstrengelingen omgezet wordt in technologieën als kwantumcryptografie en kwantumcomputers, willen we evalueren of de gemaakte belofte nagekomen is. Krijgt een holistische cultuur momenteel gestalte of vormen deze nieuwe technologieën een uitdrukkelijke voortzetting van de vaak ontmenselijkende technologische evolutie van de voorbije eeuw? Is het ontstane enthousiasme op het ideële vlak wel toereikend als tegenwicht voor de twintigste-eeuwse fragmentatie van onze dagelijkse leefwereld? Deze kwestie belichaamt de belangrijkste eenentwintigste-eeuwse uitdaging voor al wie nadenkt over de gevolgen van de kwantummechanica.

•Nov 19, 2005•0 citations

Relativiteitstheorie, verschijnselen en werkelijkheid

de Wm Willem Muynck

Beschrijft de relativiteitstheorie slechts de verschijnselen (empiristische\ninterpretatie) of de werkelijkheid achter de verschijnselen (realistische inter\npretatie)? Velen van ons zijn opgegroeid met een positief (positivistisch) ant\nwoord op de eerste mogelijkheid. Toch lijkt de (kiassieke) natuur sterker\ndan de positivistische leer: voorzichtige formuleringen in termen van ver\nschijnselen kom je zelden tegen in de literatuur; in de !eerboeken wordt de\nrelativiteitstheorie meestal gepresenteerd als no-nonsense beschrijving van\nde (microscopische) werkelijkheid, analoog aan de presentatie van de kias\nsieke mechanica. Is dit terecht? Het is de bedoe!ing van dit artike! om aan de\nhand van een aanta! voorbeelden uit de relativiteitstheorie enige twijfel te\nzaaien met betrekking tot bet positieve (anti-positivistische) antwoord op de\ntweede mogelijkheid, zonder daarbij overigens in twijfel te trekken dat de\nrelativiteitstheorie de verschijnselen adequaat beschrijft.

Nederlands tijdschrift voor natuurkunde•Jan 1, 1996•0 citations

Contextueel Realisme en Kwantummechanica

Igor Evgenievich Pris

De reden voor kwantumcorrelaties is een verwarrende golffunctie. Correlaties tussen kwantumgebeurtenissen zijn niet autonoom, maar worden gedefinieerd in de context van hun observatie. Ongeacht hun identificatiemiddelen zijn er geen gebeurtenissen. De reductie van de golffunctie in het meetproces is geen echt fysiek proces dat uitleg behoeft, maar de overgang naar de context van het van een specifieke waarde van fysieke grootheid. Daarom is de meting geen fysieke interactie die leidt tot een verandering in de toestand van het systeem, maar de identificatie van de contextuele fysieke werkelijkheid. Het probleem van de meting, of het probleem van de toepassing van de kwantumtheorie op de werkelijkheid, is het resultaat van de vermenging van de categorieen van ideaal, waarnaar de theorie verwijst, en reeel, waarnaar de toepassing ervan verwijst. Het is logischerwijs geelimineerd. Probleem - instantsiatsiatsii Wittgensteinovskoj problemen sledenija praglu. De rol van Wittgensteinovskogo regel (norm), het meten van de fysieke werkelijkheid binnen de grenzen van het taalspel van de toepassing ervan, speelt de kwantumtheorie. Dit boek is vertaald met Kunstmatige Intelligentie.

GlobeEdit eBooks•Feb 7, 2020•0 citations

De Waarnemer als Kosmisch Ingesloten Fenomeen: Een Radicale Herziening van Determinisme, Vrije Wil en Wetenschappelijke Positionaliteit"

Berry Aarts

Ik, Berry Aarts Middelbeers. NL heb de laatste tijd veel nagedacht over het uitgangspunt zoals Einstein, Bohr en anderen dachten over determinisme en indeterminisme. Vrije wil en hoe de mens aankijkt tegen het universum. Alsof we allen, zowel biologisch als niet biologisch gevormde wezens, of materiaal, onszelf kunnen beschouwen als losse eenheden. Ook vele ander wetenschappers zelfs tot op heden kijken als waarnemer naar de wereld om zich heen en beschouwen deze bevindingen als buitenstaand waarnemer van hetgeen ze onderzoeken. Bijvoorbeeld het dubbel split experiment. Ook andere studies worden verricht en interpreteren of ze buiten hun wereld afspelen maar de onderzoekers en wetenschappers zijn allemaal onderdeel van het universum zonder dat te beseffen. Dat wordt ineens duidelijk bij het gedachte-experiment van het stilstaand universum. Sommigen komen daar dicht bij zoals bijvoorbeeld Sabine Hossenfelder met haar visie over vrije wil of Stephen Walmart die het hele universum zien als een gigantisch van te voren bepaalds proces maar ze zien zichzelf nooit als onderdeel. Zelfs t' Hooft en Stephen Hawking beschouwen het als losse ongebonden onderzoekswerelden waar ze als afstandelijke wetenschappers iets over dachten te menen. Ik heb de idee dat ik hiermee een radicaal nieuwe weg in sla. Kun je mij helpen om, nu ik heel veel onderzoek daarnaar heb gedaan via de vele eerder gestelde vragen aan jou, om een proefschrift samen te stellen wat ik op Zenodo kan plaatsen als een radicaal nieuw inzicht. Mocht je daar nog aanvulling aan willen geven of mij van raad willen voorzien dan wordt dat zeer door mij gewaardeerd. Neem daarbij ook mijn eerder gesteld vragen rond dit thema mee en mijn eerder gepubliceerde proefschrift.Dit is dan ook het vastleggen van mijn ideeen rond het universum dat eigenlijk alles bepaald tot op quantumniveau. Niets is toeval. Ook het hele evolutiegebeuren is vanuit het universum bepaald en niet vanuit de mens of welk biologisch gegevens dan ook. Uiteindelijk is ALLES een proces van het universum..

•Oct 29, 2025•0 citations

Realisme en Het Meetprobleem

B.P. van Dijk, V.C.M. Schoutsen

Wat kunnen we kennen van de werkelijkheid? Dit is de vraag die wij gaan proberen te beantwoorden \nin deze scriptie. Dit gaan we doen aan de hand van het meetprobleem. Het meetprobleem \nis een probleem in de grondslagen van de kwantummechanica. We gebruiken de natuurkunde, \nomdat de natuurkunde pretendeert de werkelijkheid te beschrijven. Wetenschapsfilosofie zegt ons \nin hoeverre de wetenschap de werkelijkheid kan beschrijven. Deze twee disciplines vormen samen \nde interdisciplinaire discipline: Filosofie van de Natuurkunde.

•Aug 20, 2011•0 citations
De Bell-ongelijkheden, kwantumverstrengeling en
verschillende interpretaties van de kwantummechanica
(Kopenhagen, agnostisch en orthodox) zijn op dit moment
geen onderdeel van het kwantum-curriculum op de
middelbare school. In een pilot studie is geprobeerd
  1. een lessenserie te ontwikkelen over deze onderwerpen
    aan leerlingen zonder kennis van kwantumfysica
  2. deze lessen uit te proberen
  3. de leerresultaten en het lesmateriaal te evalueren.
    In deze lessen stonden de Bell-ongelijkheden, en daaruit
    volgende fenomenen en theorien centraal.
    In totaal zijn er drie lessen van 50 minuten gegeven aan
    een 5 vwo-klas. De evaluatie heeft plaatsgevonden door
    middel van lesobservaties, een post-test en interviews. Uit
    deze evaluaties zijn mogelijke aandacht- en
    verbeterpunten voortgevloeid.
Dit onderzoek van de werkelijkheid loopt als een spannende detectiveroman. Het onderzoek maakt gebruik van een hierarchie van ruimtes die verschillende gradaties van gecompliceerdheid vertonen. Het vinden van meer gecompliceerde ruimtes vormt geen groot probleem. Dit blijkt namelijk vrij eenvoudig. De stap naar een meer gecompliceerde vorm gaat steeds gepaard met een aantal significante beperkingen en het begrijpen waar deze beperkingen vandaan komen vormt een veel groter probleem. De huidige wiskunde is maar net in staat om de beperkingen van de Hilbertruimte te verklaren. Dat geldt niet meer voor het systeem van Hilbertruimten dat in dit document de Hilbert opslagruimte genoemd wordt. De huidige wiskunde kan de beperkingen en de nieuwe verschijnselen van deze structuur niet verklaren. Dit feit zal vooral hen die nieuwsgierig zijn naar de structuur en het gedrag van de fysieke werkelijkheid interesseren. De aanpak wijkt sterk af van de gebruikelijke weg en levert andere inzichten. De gebruikelijke weg tracht nieuwe inzichten af te leiden uit wat we weten over de klassieke natuurkunde. Het verhaal maakt duidelijk dat alleen wiskunde geen volledig beeld van de werkelijkheid kan bieden terwijl ook alleen meten de werkelijkheid ook niet bloot kan leggen. De kombinatie van wiskunde en experimenteren levert nog het meeste resultaat op.
De fysici die de kwantummechanica in de eerste helft van de twintigste eeuw ontwikkelden, waren zich er onmiddellijk van bewust dat met het ontstaan van de kwantummechanica ook de prangende vraag ontstond naar een nieuwe kennisleer en naar een nieuw wereldbeeld. Toch is het pas in de jaren zeventig dat het kwantumdebat voor het grote publiek zichtbaar werd. Toen ontstond de stroom van bestsellers die ons ervan willen overtuigen dat de kwantummechanica niet enkel de belofte van een transformatie van een materialistisch naar een holistisch wereldbeeld in zich draagt, maar tevens de impuls tot een soortgelijke cultuurtransformatie.\nNu de eenentwintigste eeuw aangebroken is en we op de drempel staan van een nieuw technologisch tijdperk, waarin juist de kennis van de niet-lokale kwantumverstrengelingen omgezet wordt in technologieën als kwantumcryptografie en kwantumcomputers, willen we evalueren of de gemaakte belofte nagekomen is. Krijgt een holistische cultuur momenteel gestalte of vormen deze nieuwe technologieën een uitdrukkelijke voortzetting van de vaak ontmenselijkende technologische evolutie van de voorbije eeuw? Is het ontstane enthousiasme op het ideële vlak wel toereikend als tegenwicht voor de twintigste-eeuwse fragmentatie van onze dagelijkse leefwereld? Deze kwestie belichaamt de belangrijkste eenentwintigste-eeuwse uitdaging voor al wie nadenkt over de gevolgen van de kwantummechanica.
Beschrijft de relativiteitstheorie slechts de verschijnselen (empiristische\ninterpretatie) of de werkelijkheid achter de verschijnselen (realistische inter\npretatie)? Velen van ons zijn opgegroeid met een positief (positivistisch) ant\nwoord op de eerste mogelijkheid. Toch lijkt de (kiassieke) natuur sterker\ndan de positivistische leer: voorzichtige formuleringen in termen van ver\nschijnselen kom je zelden tegen in de literatuur; in de !eerboeken wordt de\nrelativiteitstheorie meestal gepresenteerd als no-nonsense beschrijving van\nde (microscopische) werkelijkheid, analoog aan de presentatie van de kias\nsieke mechanica. Is dit terecht? Het is de bedoe!ing van dit artike! om aan de\nhand van een aanta! voorbeelden uit de relativiteitstheorie enige twijfel te\nzaaien met betrekking tot bet positieve (anti-positivistische) antwoord op de\ntweede mogelijkheid, zonder daarbij overigens in twijfel te trekken dat de\nrelativiteitstheorie de verschijnselen adequaat beschrijft.
De reden voor kwantumcorrelaties is een verwarrende golffunctie. Correlaties tussen kwantumgebeurtenissen zijn niet autonoom, maar worden gedefinieerd in de context van hun observatie. Ongeacht hun identificatiemiddelen zijn er geen gebeurtenissen. De reductie van de golffunctie in het meetproces is geen echt fysiek proces dat uitleg behoeft, maar de overgang naar de context van het van een specifieke waarde van fysieke grootheid. Daarom is de meting geen fysieke interactie die leidt tot een verandering in de toestand van het systeem, maar de identificatie van de contextuele fysieke werkelijkheid. Het probleem van de meting, of het probleem van de toepassing van de kwantumtheorie op de werkelijkheid, is het resultaat van de vermenging van de categorieen van ideaal, waarnaar de theorie verwijst, en reeel, waarnaar de toepassing ervan verwijst. Het is logischerwijs geelimineerd. Probleem - instantsiatsiatsii Wittgensteinovskoj problemen sledenija praglu. De rol van Wittgensteinovskogo regel (norm), het meten van de fysieke werkelijkheid binnen de grenzen van het taalspel van de toepassing ervan, speelt de kwantumtheorie. Dit boek is vertaald met Kunstmatige Intelligentie.
Ik, Berry Aarts Middelbeers. NL heb de laatste tijd veel nagedacht over het uitgangspunt zoals Einstein, Bohr en anderen dachten over determinisme en indeterminisme. Vrije wil en hoe de mens aankijkt tegen het universum. Alsof we allen, zowel biologisch als niet biologisch gevormde wezens, of materiaal, onszelf kunnen beschouwen als losse eenheden. Ook vele ander wetenschappers zelfs tot op heden kijken als waarnemer naar de wereld om zich heen en beschouwen deze bevindingen als buitenstaand waarnemer van hetgeen ze onderzoeken. Bijvoorbeeld het dubbel split experiment. Ook andere studies worden verricht en interpreteren of ze buiten hun wereld afspelen maar de onderzoekers en wetenschappers zijn allemaal onderdeel van het universum zonder dat te beseffen. Dat wordt ineens duidelijk bij het gedachte-experiment van het stilstaand universum. Sommigen komen daar dicht bij zoals bijvoorbeeld Sabine Hossenfelder met haar visie over vrije wil of Stephen Walmart die het hele universum zien als een gigantisch van te voren bepaalds proces maar ze zien zichzelf nooit als onderdeel. Zelfs t' Hooft en Stephen Hawking beschouwen het als losse ongebonden onderzoekswerelden waar ze als afstandelijke wetenschappers iets over dachten te menen. Ik heb de idee dat ik hiermee een radicaal nieuwe weg in sla. Kun je mij helpen om, nu ik heel veel onderzoek daarnaar heb gedaan via de vele eerder gestelde vragen aan jou, om een proefschrift samen te stellen wat ik op Zenodo kan plaatsen als een radicaal nieuw inzicht. Mocht je daar nog aanvulling aan willen geven of mij van raad willen voorzien dan wordt dat zeer door mij gewaardeerd. Neem daarbij ook mijn eerder gesteld vragen rond dit thema mee en mijn eerder gepubliceerde proefschrift.Dit is dan ook het vastleggen van mijn ideeen rond het universum dat eigenlijk alles bepaald tot op quantumniveau. Niets is toeval. Ook het hele evolutiegebeuren is vanuit het universum bepaald en niet vanuit de mens of welk biologisch gegevens dan ook. Uiteindelijk is ALLES een proces van het universum..
Wat kunnen we kennen van de werkelijkheid? Dit is de vraag die wij gaan proberen te beantwoorden \nin deze scriptie. Dit gaan we doen aan de hand van het meetprobleem. Het meetprobleem \nis een probleem in de grondslagen van de kwantummechanica. We gebruiken de natuurkunde, \nomdat de natuurkunde pretendeert de werkelijkheid te beschrijven. Wetenschapsfilosofie zegt ons \nin hoeverre de wetenschap de werkelijkheid kan beschrijven. Deze twee disciplines vormen samen \nde interdisciplinaire discipline: Filosofie van de Natuurkunde.